Het jaar 2023 – dag 166 – grafstorm

De windhoos van gisteren in Gelderland trof ook Beekbergen en Lieren. In Lieren vlog het meubilair op het terras van eethuis Huize Bloem alle kanten op, gelukkig zonder gasten want het eethuis is op maandag en dinsdag dicht.

Normaal gesproken zou ik geen aandacht besteden aan Huize Bloem, ware het niet dat het ooit als woonhuis eigendom was van een nicht van mijn moeder. Na haar dood, ze ligt begraven op de algemene begraafplaats in Beekbergen, liet ze het karakteristieke pand na aan de kerk. Ze leefde teruggetrokken, ze moest eens weten dat rond haar woonstee duizenden mensen per jaar op het terras een vorkje komen prikken. Gelukkig is de naam wel bewaard gebleven: Huize Bloem.

De hele dag al vraag ik me af of de windhoos ook de bomen en graven op de begraafplaats in Beekbergen heeft getroffen. Het graf van mijn moeder heeft een liggende steen, daar kan niks mis mee zijn, maar het graf van mijn overgrootouders wordt gemarkeerd met een hoge staande grafsteen, zoals je die ook in Friesland ziet. Het waren ook Friezen. Zal ik de beheerder bellen, vroeg ik mij af. Ik heb nog geen besluit genomen. Grafrust en storm maken onrustig.

Moedig voorwaarts!

Moge iedereen gelukkig zijn.

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.