Het jaar 2023 – dag 108 – vrouwaandacht

Het viel me gisteren meer op dan anders. Op een terrasje van een restaurant in het bos zaten een jonge man en vrouw, twee stoelen, naast elkaar. Ze spraken en luisterden, de man keek voor zich uit, de vrouw wendde haar gezicht naar hem, streek af en toe haar haren uit haar gezicht, haar polshorloge flikkerde in de zon. Zo te zien hadden ze geen ruzie maar hadden ze beiden blijkbaar een verschillende perceptie van en voor aandacht.

Vanmorgen dacht ik: een interessant thema voor de dagelijkse column maar besloot vanmiddag toch maar een ander onderwerp te kiezen. Tot ik naar buiten keek en een jonge man en vrouw over het pad in het parkje van de Kloosterbunker zag lopen, druk pratend. De man keek voor zich uit, de vrouw draaide voortdurend haar gezicht naar hem toe. Zo te zien hadden ze geen ruzie.

Zou het nou werkelijk zo zijn dat mannen vooruitkijkers zijn en hun vrouwen de gesprekken met liefdevolle aandacht voeren.

Ik ken wel meer mannen die vooruitkijken tijdens het gesprek. De indruk wekken dat ze denkers zijn. Zelf ben ik er ook een, een vooruitkijker. De laatste tijd denk ik: kijk je partner, de dochter van zeevisser Thijmen, nou eens aan als je met haar praat. Dus het was me wel opgevallen.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.