Door het acht meter brede raam in de Kloosterbunker heb ik, als ik het BD vorm geef, een goed uitzicht op het parkje waarin het gebouw staat.
Ik raakte vanmorgen vertederd toen ik een jonge moeder met een kinderwagen en een hondje aan een lange oprolbare lijn op de stoep naast het parkje zag staan. De hond stond stil, de vrouw ook en het kind in de kinderwagen evenzo. Er werd niet aan de lijn getrokken, de hond bepaalde de voortgang. Niks geen haast, alleen maar geduld. En liefde voor elkaar.
Wat de jonge moeder niet wist was dat er in andere afdelingen van de Kloosterbunker monniken wonen die nogal hechten aan de bordjes in het parkje met: verboden voor honden. Een wit bord met een rode rand en een afbeelding van een hond met een streep er doorheen. Laatst kreeg ik een brief van zo’n monnik waarin hij zijn leed klaagde over het geweld dat hij ontmoette als hij hondenbezitters toesprak ‘die hun hond lieten schijten in het parkje zodat daar spelende kinderen onder de stront zaten.’ Hij werd er zelf ook gewelddadig van, schreef hij.
Ik moest grinniken toen die tekst weer boven kwam en ik naar moeder, kind en hond keek. In die drie zaten alle elementen die de monnik zo boos maakte. Hondenpoep, kind en moeder.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Rafael Gelsema zegt
Prachtige tafereel ik zie het voor me hond, moeder en kind en dacht..
heeft een hond boeddah natuur?
Wat verwachten we veel….van de ander… zou de hond zich er wat van aantrekken. ?
Joop Ha Hoek zegt
Het duurt ongeveer 8 dagen voordat een hondendrol verteerd is.
M.J. Prins zegt
Vliegen spelen daar een (d)rol in. En vliegen zijn weer voedsel voor (zang)vogels. En als die monnik nou eens niet aan kinderen die onder de hondenpoep zitten denkt maar aan tevreden zingende zangvogels…. misschien stelt dat de monnik wat milder. Het is begin.