Omdat ik bang ben dat de rugleuning van een speciale stoel in mijn auto er onderweg afbreekt en ik dan niet verder kan rijden, maakte ik voor een controle een afspraak bij de dealer in H. De arbeiders zitten in stoeltjes aan het begin van de grote hal, lekker in het zonnetje, als ik arriveer in de burger trutten wagen (BTW). Ze kijken me aan maar zeggen niets.
‘Zijn jullie open of aan het schaften,’ vraag ik. ‘Beide’, zegt een van de arbeiders. Een grote zwarte hond komt vanuit de hal met een tak in de bek op mij af. Ik pak het takje en gooi het weg. ‘Zoek’, zeg ik. De hond brengt het takje weer terug en weer gooi ik het weg en roep ‘zoek’.
Een hoofdarbeider vraagt: ‘Wat kan ik voor je doen?’ Ik vertel hem dat mijn rechterbil te ver wegzakt in de zitting en dat ik bang ben dat de rugzijde van de stoel links een beetje loszit zodat de stoelleuning iets scheefstaat. ‘Kan niet’, zegt de hoofdarbeider. Hij betast de zitting, de rugzijde. ‘Wat adviseert u,’ vraag ik. ‘We gaan naar binnen’, zegt de hoofdarbeider. Hij mept op de toetsen van een rekenmachine, kijkt peinzend naar een bord met gekleurde afspraakkaartjes en zegt: ‘€ 371,00 en 29 juli om 09.00 uur.’ Ik vraag of het later kan. ‘Half twee,’ zegt de hoofdarbeider. Er klinkt een geluid alsof een trekkerboer de ruimte binnendringt. Het is de hond, nu zonder tak. ‘Van wie is de hond’, vraag ik, om niet te zwijgzaam over te komen. ‘Van mij,’ zegt de hoofdarbeider.
Als schuwe Goedmoedige Reus hou ik van dit soort gesprekken. Ze kunnen me niet kort genoeg zijn.
Via de A12 rijd ik naar Bunkerstad. Langs de snelweg staat in een wei een enorm bord op palen. Ik lees ‘kersen’ maar zoef dan voorbij. Staat er kersen te koop, kersen zijn gezond, volgende afslag rechts dan weer rechts en dan links? Ik zal het nooit weten. Wat een idiote plek om je waren aan te prijzen, denk ik. Dan verman ik me, het moet niet te druk in het hoofd worden. Het was toch al emotioneel geladen en druk daar in H.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Henk van Kalken zegt
Mooie notitie uit het leven en lijden van een schuwe Goedmoedige Reus.