Ik heb de tijd nog meegemaakt van massademonstraties voor de vrede en meer loon en betere arbeidsvoorwaarden- en omstandigheden. Vrouwenrechten. Emancipatie. Taxichauffeurs die het verkeer in een stad lamlegden en havenarbeiders die door de Maastunnel liepen om bij de havenbaronnen hun eisen neer te leggen. Het stakingsrecht was indertijd en nu ook het enige recht van de arbeiders.
Langdurige arbeidscontracten raakten uit de mode, het aantal ZZP’ers die geen zorgverzekering of pensioenpremie kunnen betalen nam toe. En gedemonstreerd wordt er al lang niet meer. Ook al krijgen de honderdduizenden gepensioneerden er al jaren geen cent bij, stijgen de lasten en huren, en is het kopen van een huis bijkans onbereikbaar geworden voor Jan met de pet. Grote groepen mensen leven onder de armoedegrens en Sinterklaas ging hun deur voorbij.
Tirannen en machtswellustelingen staan aan het hoofd van naties, sluiten hun tegenstanders op, of vermoorden die. En op conferenties schudden ze elkaar vriendelijk de hand.
Tot een paar weken geleden in Frankrijk de gele hesjes- de vergeten gewone burgers van dat land, nee zeiden tegen de ‘hervormingsplannen’ van president Macron en massaal de straat opgingen om aandacht te vragen voor hun slechte leefomstandigheden. Het is hun land waarin zij moeten leven en ze zeiden dat dat geen leven is. Inmiddels zijn die plannen voor een half jaar uitgesteld en het zal wel tot afstel komen.
Allons enfants de la Patrie,
le jour de gloire est arrivé!
Contre nous de la tyrannie
L’étendard sanglant est levé.
L’étendard sanglant est levé:
Entendez-vous dans les campagnes
Mugir ces féroces soldats?
Ils viennent jusque dans vos bras
Égorger vos fils, vos compagnes!
Refrein:
Aux armes, citoyens,
Formez vos bataillons.
Marchons! Marchons!
Qu’un sang impur
Abreuve nos sillons
België volgde en vorige week demonstreerden ook bij het Haagse Binnenhof de gele hesjes. Los van de relschoppers die op de demonstraties afkwamen gaat het om gewone mannen en vrouwen die de straat opgaan. Zoals u en ik. Zij hebben geen vertrouwen meer in hun volksvertegenwoordigers die het volk helemaal niet meer vertegenwoordigen en in de leiders van hun land. Ze willen niet meer dan ze toekomt. Een menswaardig bestaan leiden.
Ik hoop dat er iets moois uit deze beweging voortkomt, dat wereldwijd leiders de boodschap krijgen dat ze op hun tellen moeten passen, dat ze de belangen van de burgers moeten behartigen. Dat ze zich moeten verantwoorden voor hun wandaden. Dat de wereld geel wordt. Dat er een eind komt aan de wapenwedloop, wapenindustrie, ongelijkheid, oorlog en honger, armoe en discriminatie. Dat er zicht komt op vrede.
Je suis jaune.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of er kruipt een poes op je hoofd.