Volgende week moeten we naar het immigratiekantoor, om onze verblijfsperiode weer met een jaar te verlengen. Dat is een jaarlijks terugkerend ritueel. We moeten dan met blauwe pen een formulier invullen dat we al 9 keer eerder hebben ingevuld. Ook moeten we van allerlei documenten en paspoortpagina’s kopieën inleveren die we allemaal van een handtekening moeten voorzien en die we bovendien ook al 9 keer eerder hebben ingeleverd en getekend. De immigratie-beambte gaat het ingevulde formulier overtypen op de computer, waarna daar dus 10 kopieën van hetzelfde formulier inzitten. Dan wordt het geprint en moeten we het ondertekenen. Vervolgens vindt er een onnavolgbaar proces van stempelen plaats, eindigend met de stempels in onze paspoorten die aangeven tot wanneer we mogen blijven. Tussendoor hebben we nog wat moeten betalen en daarvoor een (handgeschreven) reçuutje gehad.
Yoga met je ogen dicht
Wie yoga doet met een app, kijkt vaak meer naar een scherm dan naar zichzelf. Daniel Ajagbusi maakte een yoga-app die je op gehoor kunt volgen, zodat je je ogen kunt sluiten en je aandacht naar binnen kan gaan.
Een samenleving die de verbinding verliest
Rijd na schooltijd eens langs een bushalte. Jongeren staan naast elkaar, wachtend op dezelfde bus. Velen kijken naar hun telefoon. Via hun scherm zijn ze met anderen verbonden, terwijl degene die naast hen staat nauwelijks wordt opgemerkt.
Sogenji Desu: MU
In de zes maanden die ik met MU heb kunnen oefenen heb ik maar één keer een écht goede MU gegeven. ‘Now THAT’s a real MU,’ riep de Roshi enthousiast uit.
Waarheid in de schaduw van niet weten
Herenleed.
Groot vertrouwen, grote twijfel en grote inspanning
Alleen maar vertrouwen hebben, is als lopen met je ogen dicht. We kunnen volledig vertrouwen voelen dat we in de juiste richting gaan, maar zonder onze ogen open te doen zien we niet waar we heengaan of wat er eigenlijk voor ons is. Dat kan betekenen dat we uiteindelijk een ongeluk krijgen. Het is gevaarlijk.
Nog een risico is, dat we ons vertrouwen geven aan bedrieglijke, dualistische gedachten en aan ons kleine zelf, waardoor we water geven aan de zaden van begeerte, woede en verwarring, die de oorzaken zijn van lijden.
Henk de Jong – Mahayana boeddhisme Bhutan
In de winkelstraat van Thimphu, de hoofdstad van Bhutan, verkoopt Tshering juwelen, tapijten en thankha’s (boeddhistische schilderijen op een rol). Tshering is Tibetaanse en runt de winkel samen met haar broer, die tegelijkertijd ook lijfwacht is. Ooit vluchtten ze uit Tibet. Haar spullen zijn mooi, vaak antiek en kostbaar.
Boeddhabeelden – Twee beelden en twee beeldtalen
Peter Vredeveld: ‘Een boeddhabeeld uit Myanmar en een Thais exemplaar kunnen hetzelfde verhaal vertellen en er toch heel anders uitzien. In de galerie vind ik het leerzaam om zulke beelden naast elkaar te bekijken. Niet om een winnaar te kiezen, maar om te zien welke keuzes de makers hebben gemaakt binnen een gedeelde religieuze beeldtaal.’
Guus – Vriendelijk zijn voor elkaar
Elke keer dat ik vriendelijkheid ontmoet, doet het me goed. Zoals de mensen me benaderen met vriendelijkheid, me gedag zeggen, me niet afwijzen zoals ik vooraf gedacht heb doet het mijn negatieve inborst goed. Het valt me op hoe mijn verwachtingen anders zijn, zodra ik de vriendelijkheid voel. Vooral in het Boeddhistisch Centrum, hoewel ik zou moeten weten na zoveel jaar ervaring van bezoeken dat ze je daar met open armen ontvangen en me niet ontstemmen door afwijzende houdingen.
Sogenji desu: Hiroshima
In de vuurbal die op de explosie volgde werden mensen levend verbrand. Hun huid werd eerst plakkerig, dan vloeibaar en liet tenslotte los.
Een Waarheid als een krant, of hoe historicisme historie werd
Geen nieuws, toch opmerkelijk.
Column van Joop – bagger
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Bagger en helder water.
Moedig voorwaarts!










