Ik woon nu alweer vijf jaar hier. Ik heb lang nagedacht over waarom mijn stiefvader mij altijd sloeg. Ik denk dat het was omdat hij anderen altijd de baas over hem liet spelen en eigenlijk bang voor ze was. En dan sloeg hij mij omdat ik niet van hem kon winnen. Ik heb geleerd om daarvan weg te lopen en me niet te laten slaan.
Ga nooit uit eten met niet-twee non-dualisten
Tafel voor niet-twee graag.
Sodis – de virtuele denkster 573
…
B’eter: Momo’s, Nepalese pasteitjes
Als ik aan Nepal denk, dan denk ik aan het boek Kumari, mijn dochter uit Nepal van Trees van Rijsewijk. Het maakte zo’n 20 jaar geleden diepe indruk op mij. Hoe zou het moeder en dochter vergaan zijn? Ik zoek even; er is een tweede boek, en een stichting. “Stichting Tamsarya steunt sinds 1987 mensen en gemeenschappen, woonachtig op het platteland in Nepal, op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, biologische landbouw en algemeen welzijn, met speciale aandacht voor vrouwen en kinderen” aldus hun website (Tamsarya.nl – Bijna alles wat je doet zal onbetekenend lijken, maar het is belangrijk DAT je het doet. (Gandhi)). Ik ga het binnenkort eens bestuderen.
Gesprekjes: Gelul
“Jij lult ook maar wat …” zei een goede kennis laatst tegen mij. “Ik neem jou niet meer serieus!”
Het BD en leegte
Streven we niet allemaal naar leegte?
Boeken – De steenrode jas
Henk van Kalken beschrijft zijn jonge jaren in het boek ‘De steenrode jas’. Uit huis geplaatst vanwege ernstige mishandelingen door zijn vader, komt hij terecht in kindertehuizen in Amersfoort waar fysieke en geestelijke vernederingen, mishandelingen en seksueel misbruik de situatie thuis blijken te kunnen overtreffen.
Wat is erger, het leven of de dood?
Wat er overblijft als er niets meer over is.
Het jaar 2026 – dag 86 – Joop
En de niet anderen…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Boeken – Boeddha’s, Burgers en Buitenlui
‘Toen mijn telefoon ging, werd ik ruw uit een kort, uiteraard meditatief, verblijf op de bank gerukt. Ik meldde me met een stem waarin ik zoveel mogelijk verstoordheid liet doorklinken. ‘Van Kalken?’ De man klonk als een ambtenaar die dit klusje nog vóór vijf uur geregeld wilde hebben. ‘Jaha…’ mompelde ik weinig toeschietelijk. ‘U spreekt met Douma van het kerkhof ‘De Treurwilg.’ ‘Oh.’ Ruim vijfentwintig jaar geleden werd mijn moeder daar begraven. ‘U heeft hier een graf op ons kerkhof,’ sprak hij bijna beschuldigend.’
Een rare reden om de dood te vrezen
Lezer, wat denk jij dat er na je dood gebeurt?
Het jaar 2026 – dag 85 – bijsluiter
Griep, hoesten tranende ogen en dan die vervelende bijsluiter.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Henk – Decemberfeesten
U begrijpt: ik heb een samsarische hekel aan decemberfeesten. Aan feesten in het algemeen trouwens, maar in het bijzonder aan de in december samengeperste feestvreugde. Daarnaast ben ik ook niet zo dol op Pasen, Pinksteren, Hemelvaartsdag en Valentijnsdag, maar dat terzijde. Oh ja, en verjaardagen niet te vergeten, die ik elk jaar weer tevergeefs probeer over te slaan.
Een rare reden om naar de dood te verlangen
En een rare reden om te blijven leven.
Het jaar 2026 – dag 84 – vrijgevestigd
De boeddhistische monnik in een spijkerbroek.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – dhammazaadjes – De ware aard van het leven
Net zoals een rivier die van de berg naar beneden stroomt, zonder even stil te houden, alles op zijn tocht meesleept, net zo is het leven van een mens—beperkt, onbeduidend en gekenmerkt door spanningen en wanhoop. Iemand die geboren is kan zich niet bevrijden van de dood.
Peter – Het cottage, een Engels plattelandshuisje
Ook Naipaul leed aan depressies. Seksueel misbruikt als kind dronk hij veel. Hij was dol op hoeren.
Henk – Legaal in Bodhgaya
Wij schrijven – of beter: ik schrijf – januari 1997. De laatste Elfstedentocht was verreden, en dank zij de Lufthansa liep ik 24 uur later naar een olifant in een straat in New Delhi te kijken. Het was de eerste van nog vele volgende cultuurschokken. Ik was op pelgrimage onder leiding van een Tibetaanse lama door Noord-India, Nepal en Sikkim. Gedurende vijf weken werden mijn arme zintuigen overspoeld met kleurige, geurige en auditieve indrukken. Een overdosis aan percepties verhitten mijn brein.
Wie alleen maar vrij wil zijn is niet vrij om zich te binden
En wie alleen maar wil leven is niet vrij om te sterven.
Het jaar 2026 – dag 83 – uitstoten
Niks geen dharma, maar karma.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Goff – fabels voor fabeldieren (47) gier
In elk verhaaltje spreekt een bepaald dier (das, orka, vlo etc.) zijn soortgenoten toe. Daarbij blijft het in het midden wat precies de rol van de spreker is ten opzichte van zijn gehoor.
Henk – Suiker
De jongeman keek haar met grote, donkere ogen aan, duidelijk ten prooi aan verbijstering. ‘Suiker niet goed?’ vroeg hij verbouwereerd. ‘Ik misschien dood?’ ‘Dat zou op termijn wel kunnen, ja’ antwoordde de vriendin. De jongeman dacht met een verslagen uitdrukking op zijn gelaat een tijdje na. Hij schoof vervolgens met een resoluut gebaar zijn koffie ter zijde en sprak: ‘Niet meer suiker.’ Nooit meer.’
Als je alles loslaat, dan ook het loslaten
Anders wordt dát weer een houvast.
Het jaar 2026 – dag 82 – stofwolk
Vele laatsten zullen niet de eerste zijn.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
