Elsbeth Wolf: ‘Regelmatig krijg ik vragen over de werking van de geest en het bewustzijn. Er bestaan metaforen voor de geest; in het oosten worden bamboescheuten gebruikt als metafoor voor een open en ontvankelijke geest. Wilgentakken zijn in het westen symbool van dezelfde buigzaamheid. Als jonge bamboescheuten buigen ook wilgentakken in alle stormen mee. Het doet denken aan een uitspraak van Confucius: “When the wind blows, the grass bows”. Als de wind waait, buigt het gras soepel mee.’
Een kind plaatsen is nog geen kind beschermen
Een meisje wordt uit huis geplaatst. Haar ouders zien hoe zij steeds verder in gevaar raakt. Ze kunnen haar niet meer voldoende beschermen. Elders zal zij behandeling krijgen, is de verwachting. Daar kan zij herstellen.
Dat vooruitzicht biedt houvast. Aan ouders die ten einde raad zijn, maar ook aan professionals die een ingrijpend besluit nemen. Er is een plek gevonden. Er komt behandeling. Er wordt gehandeld.
Maar de opluchting bij volwassenen loopt vooruit op de veiligheid van het kind
Sogenji desu: SANZEN 2
Het eerste wat ik van de Roshi leerde was ‘niet denken’. Dat is overigens iets anders dan ‘geen gedachten hebben’. Zoals ons hart gemaakt is om voortdurend bloed in ons lijf rond te pompen, zo zijn onze hersenen gemaakt om voortdurend gedachten te produceren.
Zoeken is verwerpen
Wie zijn hele leven zoekt, die zijn hele leven verwerpt. Wie daarom het zoeken verwerpt, wijst opnieuw iets af dat hem niet bevalt in de hoop op iets beters.
In de hal van het Huis met het Puntdak
Daar vraagt Sunakkhatta, een krijger van de Licchavi-stam die later tot de orde zou toetreden en de persoonlijke verzorger van de Boeddha zou worden, aan de Verhevene of alle monniken die beweren bevrijdend inzicht verkregen te hebben dit ook terecht beweren.
Nieuw onderzoek naar de transformerende kracht van Thich Nhat Hanhs onderricht
In een recent gepubliceerd onderzoek analyseert professor Christine Wamsler in samenwerking met Plum Village de impact van Thich Nhat Hanhs onderricht via de online cursus Zen and the Art of Saving the Planet. Het onderzoek toont aan dat de innerlijke beoefening van interzijn bij ongeveer 60% van de deelnemers klimaatangst vermindert en hun veerkracht verhoogt. Door innerlijk bewustzijn te koppelen aan betekenisvolle actie, rust deze benadering mensen uit om maatschappelijke en ecologische crises duurzaam bij de wortel aan te pakken.
Boeddhabeelden – Wat de handen vertellen
Wie voor een boeddhabeeld staat, kijkt vaak eerst naar het gezicht. De gesloten ogen en de zachte glimlach trekken de aandacht. Zelf kijk ik ook graag naar de handen. Een paar vingers kunnen al duidelijk maken welk verhaal een beeld vertelt. Daarvoor hoeft u de namen van alle gebaren niet te kennen. Rustig kijken is een goed begin.
Waarom ben ik in verwarring?
Wat gebeurt er met mij? Ik ben in verwarring over wat mij overkomt. Is het echt of is het gewoon een vreemde toestand in mijn hoofd? Door wat dan ook veroorzaakt. Wat ik de vorige keer in mijn column schreef was sowieso anders dan ik gewend was over een voetbalwedstrijd te schrijven. Ik zag de wedstrijd (het spel) niet meer zoals ik dat in mijn beroepsleven als sportjournalist deed. Ik zag bewegingen en zogenaamd tactische ingrepen niet meer dan ik vroeger dacht te zien. Verklaringen van betrokkenen waren niet aan mij besteed. Ik vond het onzin.
Sogenji desu: SANZEN
Bertjan Oosterbeek verbleef een jaar lang in een Japans klooster. ‘Wat dus het eerste was dat ik leerde van sanzen? Buigen natuurlijk!’
Zoeken maakt van mensen dwazen
Goede knopers, maar van mazen
Hebben ze nog nooit gehoord
Column van Joop – het haasje
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Zijn dierlijke hemels wel zo prettig.
Moedig voorwaarts!
The Rights Forum – Palestijnen hoeven van de Israelische politiek niets te verwachten
De Israëlische verkiezingen van deze week laten opnieuw zien hoe weinig perspectief er is op politieke verandering voor de Palestijnen. De Palestijnse partijen boekten een flinke winst en zouden samen kunnen uitkomen op negentien zetels. Toch worden ze door beide grote politieke blokken uitgesloten van regeringsdeelname. Zelfs nu de partij van Benjamin Netanyahu haar meerderheid dreigt te verliezen, is samenwerking met Palestijnse partijen voor de belangrijkste politieke spelers onbespreekbaar. De verkiezingsuitslag maakt pijnlijk duidelijk dat de Palestijnen van de Israëlische politiek geen einde aan de bezetting of gelijke rechten hoeven te verwachten.
