• Door naar de hoofd inhoud
  • Skip to secondary menu
  • Spring naar de eerste sidebar
  • Spring naar de voettekst

Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Veertiende jaargang

Zoek op deze site

  • Home
  • Agenda
    • Geef je activiteit door
  • Columns
    • Andre Baets
    • Dharmapelgrim
    • Bertjan Oosterbeek
    • Dick Verstegen
    • Edel Maex
    • Emmaho
    • Goff Smeets
    • Hans van Dam
    • Jana Verboom
    • Joop Hoek
    • Jules Prast
    • Paul de Blot
    • Rob van Boven en Luuk Mur
    • Ronald Hermsen
    • Theo Niessen
    • Xavier Vandeputte
    • Zeshin van der Plas
  • Nieuws
  • Contact
    • Steun het BD
    • Mailinglijst
  • Series
    • Boeddha in de Linie
    • De werkplaats
    • Recepten
    • De Linji Lu
    • De Poortloze Poort
    • Denkers en doeners
    • De Oude Cheng
    • Meester Tja en de Tao van Niet-Weten – alle links
    • Fabels door Goff
    • Cartoons van Ardan
    • Tekeningen Sodis Vita
    • De derwisj en de dwaas
  • Over ons
    • Redactiestatuut van het Boeddhistisch Dagblad
    • Redactieformule van het Boeddhistisch Dagblad
  • Privacy

Home » Nieuws » Koeien lopen geen gevaar in Bhutan, niet-boeddhisten wel

Koeien lopen geen gevaar in Bhutan, niet-boeddhisten wel

9 maart 2019 door de redactie

Elysabeth Alfano, hoster van de Awesome Vegans Podcast, the Silver-Chic Chef cooking demos, beveelt veganisten aan om het boeddhistisch koninkrijk Bhutan te bezoeken. Het Zuid-Aziatische land is volgens haar doordrenkt van een cultuur die gelooft in vriendelijkheid ten opzichte van dieren, die het geluk van zijn burgers waardeert en het milieu respecteert.

Gelegen aan de oostelijke rand van de Himalaya, is Bhutan bekend om zijn kloosters, forten en dramatische landschappen die variëren van subtropische vlakten tot steile bergen en valleien. Wat volgens Alfano deze plaats bijzonder maakt, is dat deze staat, omdat hij nooit gekoloniseerd is geweest, een duidelijke nationale identiteit heeft ontwikkeld die gebaseerd is op het boeddhisme, dat algemeen bekend staat om zijn leer van geweldloosheid. ‘Als jullie op zoek zijn naar bevrijding , geef ik jullie negen redenen waarom het goed is om als veganist naar Bhutan te gaan’, zegt Alfano.

  1. Er zijn geen slachthuizen.

Slachthuizen zijn illegaal in Bhutan en er is er niet één in het land. Het boeddhisme leert dat het verkeerd is om dieren te doden, die gezien worden als onderdeel van de goddelijke schepping. Sommige Bhutanezen eten wel vlees dat uit India wordt geïmporteerd.

  1. Bhutan is koolstofnegatief.

Bhutan is het enige land ter wereld dat koolstofnegatief is. Tot op heden is 72 procent van het land bos, waardoor Bhutan en zijn kleine bevolking van iets meer dan 800.000 mensen drie tot vier keer meer koolstofuitstoot kunnen absorberen dan het produceert. (…) – je kunt het voelen als je ademt.

  1. Chili

Ontbijt, lunch en diner bestaan meestal uit minstens één gerecht van chili’s – niet als specerij, maar als het hele voorgerecht. Historisch gezien werd gedacht dat het een middel was om de bergbewoners in koude tijden te verwarmen.

  1. Veganistische knoedels

Gestoomde of gebakken Veggie Momos (knoedels), Bhak Thuk (brede noedelsoep), en een Panda-bier zijn de manier om te gaan op veganistisch-vriendelijke eetgelegenheid. Terwijl de meeste Bhutanese gerechten kaas bevatten, kunnen veganisten gemakkelijk vragen om geen kaas op hun gerechten.

  1. De hele natie lijkt gelukkig.

Kan het zijn dat er een plek op aarde is die welzijn, mededogen en geluk boven geld stelt? Bhutan baseert haar evaluatie van het algehele geluk van haar burgers op vier pijlers: duurzame economische ontwikkeling; goed bestuur; behoud van het milieu; en het behoud van cultuur, traditie en gezondheid. Het milieu telt als een belangrijk onderdeel van iemands vastberaden geluk.

  1. Vliegende fallussen.

Dit symbool, geschilderd op deuropeningen en de zijkanten van gebouwen – meestal met een sjaal eromheen – is bedoeld als een positief voorteken. Het rechtopstaande lid vertegenwoordigt de geest van de goddelijke gek die in de Bhutanese versie van het boeddhisme toevallige resultaten gaf aan hen die geloofden in zijn onconventionele en schunnige manieren.

  1. Kwetsbare vogelsoorten.

Vliegend tot 35.000 voet met een spanwijdte van maximaal acht voet, trekken de ongelooflijke kraanvogels met zwarte hals elke winter naar het centrum van Bhutan in de Phobjikha Valley en andere plaatsen in India en Tibet. Met naar schatting 8.000 tot 11.000 vogels in de wereld, verklaarde Bhutan een deel van de Phobjikha-vallei tot beschermd gebied van 63 vierkante mijl om hun voortbestaan te garanderen. Alfano: ‘Dat is ronduit hemels.’

  1. Rode rijst is een hoofdbestanddeel.

Veel nuttiger dan zijn eerlijkere tegenhanger en vol met voedingsstoffen zoals mangaan en magnesium, zit rode rijst in bijna elk gerecht bij elke maaltijd in Bhutan.

  1. 100 procent biologisch.

Het land werkt er actief aan om het eerste land ter wereld te zijn dat 100 procent biologisch is (sommigen zeggen al in 2020). Hoewel het meestal al biologisch is omdat de meeste mensen hun eigen groenten verbouwen, krijgt een deel van de rijstproductie wel te maken met chemicalien.

Bhutan – niet zo gelukkig

Bhutan, het boeddhistisch koninkrijk waar de graadmeter het bruto nationaal geluk is, staat op de 97ste plaats in de World Happiness Index 2018 die onlangs gepubliceerd is. Nepal scoort een 101ste plaats in de index en Sri Lanka bekleedt de 116e positie. Bangladesh staat op de 115e in de index en het boeddhistische Birma, waar al maanden gewelddadigheden tegen de Rohingya minderheid in dat land plaatsvinden, scoort de 130e positie. Het laagst eindigt Burundi, op de 156e plek in de index.

De index wordt uitgevoerd door het netwerk duurzame ontwikkeling en oplossingen (SDSN) van de VN en meet het geluk(gevoel) in 156 landen, gebaseerd op het BNP per hoofd van de bevolking, sociale ondersteuning, gezonde levensverwachting, maatschappelijke vrijheid, vrijgevigheid en het ontbreken van corruptie.

Het boeddhistisch koninkrijk Bhutan, ten oosten van Nepal, wordt met zijn Bruto Nationaal Geluk (BNG) door menigeen als het nirvana aangemerkt. In 2007 bezochten kroonprins Willem-Alexander en Maxima het land. Ze bleken onder de indruk van wat ze tijdens hun bezoek aantroffen in dat koninkrijk in de Himalaya. Net als zoveel andere mensen hebben zij een rooskleurig beeld van dat ministaatje. Compassie, empathie, liefde, toch?

Had het prinselijk paar een paar honderd kilometer doorgereisd, dan had het een heel ander aspect van het boeddhistische Bhutan aangetroffen. In zeven vluchtelingenkampen in Oost-Nepal creperen zo’n 120.000* Bhutanezen, die door hun eigen overheid zijn vervolgd, gemarteld, het land uitgezet of gevlucht.

Voor deze, uit het zuiden van Bhutan afkomstige hindoes, de Lotsampa’s, is elke vorm van bruto geluk in hun vaderland ver te zoeken. Ze worden vanwege hun taal, kleding en cultuur door de Bhutanese machthebbers als een bedreiging van het boeddhisme in dat land gezien. De gevolgen zijn afschuwelijk. Mensenrechtenorganisaties rapporteerden herhaaldelijk over het oppakken, vastzetten, verkrachten en martelen van deze Bhutanezen.

Depressie en suïcidale neigingen

In de vluchtelingenkampen in Nepal wordt onderwijs, gezondheidszorg, voedsel en onderdak aangeboden, geleverd door verschillende nationale en internationale organisaties, zoals de UNHCR. Sommige vluchtelingen hebben een illegale baan als boer of onderwijzer. De vluchtelingen mogen officieel niet werken, Nepal is bang dat ze anders te veel gaan concurreren met de plaatselijke bevolking.

Het jarenlange en uitzichtloze verblijf in die kampen zorgt bij veel vluchtelingen voor frustratie en depressie. De leefomstandigheden zijn er abominabel. Er wonen meerdere gezinnen in krotten die maar één ruimte hebben. Ze delen hetzelfde toilet. Na zonsondergang is het stikdonker in het kamp, omdat er geen elektriciteit is. In de zomermaanden breekt er geregeld brand uit in de kampen. Tijdens de moessonregens loopt het water de woonruimten in. Huiselijk geweld, depressies, suïcidale neigingen, alcoholisme en prostitutie nemen toe, evenals het aantal besmettingen met hiv/aids.

De organisatie Transcultural Psychosocial Organization (TPO) Nepal biedt de vluchtelingen in de kampen psychosociale ondersteuning. Er zijn psychosociale ‘counsellors’ in ieder kamp, waar vluchtelingen terecht kunnen voor advies en begeleiding. Met zelfhulpgroepen en vluchtelingen die opgeleid zijn tot psychosociaal werker, wordt getracht de geestelijke nood en stress te verlichten.

Het is Nepal- die de vluchtelingen nooit als nieuwe burgers heeft geaccepteerd, er veel aan gelegen dat deze mensen het land verlaten. Het land vreest voor zijn nationale veiligheid. Sinds kort bieden westerse landen, de Verenigde Staten, Canada, Australië, Nieuw Zeeland, Noorwegen, Denemarken, Nederland en het Verenigd Koninkrijk deze vluchtelingen een verblijfsvergunning aan. Zodat ze een nieuwe toekomst op kunnen bouwen. Nederland heeft de vluchtelingenstatus van de Lotsampa’s geaccepteerd, er verblijven er nu ongeveer vijfhonderd in dit land. En elk jaar laat Nederland een groep van vijfhonderd nieuwe vluchtelingen toe, onder wie Bhutanezen.

De exodus uit Bhutan begon aan het einde van de jaren tachtig van de vorige eeuw. ‘Tienduizenden etnische Nepalezen werd (in Bhutan) het burgerschap ontnomen’, zegt mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HR) in het rapport ‘Last Hope’. ‘Sommigen werden Bhutan uitgezet, anderen vluchtten het land uit, uit angst voor arrestatie en detentie.’ De politie in Bhutan arresteerde regelmatig midden in de nacht burgers die verdacht werden van ‘anti-overheidsactiviteiten’. Ook ambtenaren die al tientallen jaren loyaal waren aan het totalitaire systeem, werden het slachtoffer, omdat ze geen boeddhist waren. Uiteindelijk werd ongeveer een vijfde van de bevolking van Bhutan verdreven. Percentagegewijs een groter aantal dan de vluchtelingen die Tibet ontvlucht zijn. De meeste Bhutanese vluchtelingen bereikten Nepal in de jaren negentig, via India.

‘In Bhutan werd ik als hindoe gediscrimineerd. Iedereen moest van de koning boeddhist worden. Als je weigerde, kreeg je de doodstraf of een levenslange gevangenisstraf opgelegd.’

‘In 1990 doneerde ik geld aan mijn leraren voor de publicatie van een boek, waarin ze schreven over de onderdrukking. Ze wilden de bevolking laten zien hoe de koning ons discrimineerde. Mijn leraar werd gearresteerd. Na veel martelingen noemde hij de namen van de andere betrokkenen.’

‘De politie kwam naar ons huis en arresteerde verschillende mensen, maar gelukkig kon ik ontsnappen. Als ik in Bhutan was gebleven, zou dat mijn dood hebben betekend. Zonder iets mee te nemen, met alleen de kleren die ik droeg, ben ik naar India gevlucht. Die dag begon mijn leven als vluchteling.’

Hoe was de situatie in Bhutan in de late jaren tachtig? Voor de internationale Lutheran World Service waren in 1992 Nederlandse hulpverleners in Nepal actief. Ze schetsen het volgende beeld. Vijfenvijftig procent van de bevolking in Bhutan is van Nepalese origine. Vele van deze ”immigrantenfamilies” wonen al honderd tot tweehonderd jaar in Bhutan en voelen zich dientengevolge Bhutanees, hoewel ze de Nepalese taal zijn blijven spreken. De andere grote etnische groep wordt gevormd door de Drukpa’s, waaruit ook de huidige monarchie afkomstig is. Dat zijn boeddhisten, in tegenstelling tot de mensen van Nepalese origine, die hindoe zijn.’

Totalitair

De hulpverleners: ‘De monarchie in Bhutan is totalitair. Die almacht werd aangetast toen in navolging van de democratische ontwikkelingen in Nepal ook in Bhutan mensen voor hun rechten begonnen op te komen. De numerieke meerderheid van de Zuid-Bhutanese Nepali zat de regering in Thimpu ook al lang niet lekker. Sindsdien zijn er heel wat mensen in de gevangenis en werkkampen verdwenen. Martelingen zijn daar aan de orde van de dag. Er is nu een slim opgezette campagne gestart om systematisch mensen van Nepalese afkomst het land uit te werken. Door intimidatie, mishandelingen en verkrachtingen wordt een zodanige terreur uitgeoefend dat mensen gedwongen worden te vluchten. Zodra ze weg zijn wordt hun land en dergelijke door anderen ingepikt. Naar buiten toe wordt door de regering beweerd dat het Nepali zijn die elkaar dit aandoen. Video-opnames worden gemaakt waarop mensen verklaren vrijwillig het land te verlaten, maar er wordt niet bij vermeld onder welke dreigementen ze dit zo vrijwillig doen.’

Raszuiver

Het fenomeen Bruto Nationaal geluk geldt- als er überhaupt al sprake van is, voor de ‘raszuivere’ Bhutanees. Ondanks ingezette maatschappelijke hervormingen bepaalt de elite in Bhutan en anderen die het voor het zeggen hebben, dat er geen plaats is voor niet-boeddhisten in dat land. En het gaat niet alleen om hindoes die moeten wijken. Kerkelijke organisaties maken melding van vervolging van christenen in het boeddhistische Bhutan.

In december 2009 reageerde de Rotterdamse psycholoog en lid van Amnesty International Hans Gijsen op een interview met de premier van Bhutan, Jigme Y. Thinley. Het gesprek ging over het concept Bruto Nationaal Geluk (BNG) en de discriminatie van minderheden in Bhutan. De eerste minister wuifde dat laatste thema resoluut weg en zei: “Dat is een mythe”.

Gijsen: ‘Volgens Thinley behoren liefdevolle vriendelijkheid, compassie en empathie tot het boeddhistische erfgoed en vormen zij samen één pijler van het BNG. Andere pijlers zijn goed bestuur, natuurbehoud en bescherming van het culturele erfgoed. Bhutan weet in het Westen niet alleen veel sympathie te wekken met dit geluksconcept (BNG) maar ook met het beeld van een laatste Shangri-la, een paradijselijk oord in de Himalaya. (…) Bhutanese machthebbers hebben de afgelopen jaren bovendien een democratiseringsproces in gang gezet dat goed klinkt in Westerse oren.’

Eén van de negen ‘geluksdomeinen’ uit het BNG heet ‘psychisch welzijn.’ De Amsterdamse psychiater prof. Joop de Jong deed in het Journal of American Medical Association (1998; Vol. 280, No. 5, pag. 443-448) verslag van onderzoek onder Bhutanese vluchtelingen. Duizenden Bhutanese vluchtelingen zijn gemarteld: stokslagen; het onthouden van slaap; het continu blootstellen aan hard geluid en kou; het slepen aan haren; het verbranden en uitrukken van haren; het gedwongen eten van vlees door overwegend vegetarische Hindoes; en chepuwa, een Bhutanese martelmethode waarbij de dijen of benen van het slachtoffer met bamboestokken worden vastgesnoerd.

 

 

Categorie: Nieuws Tags: Bhutan, doodstraf, Hans Gijsen, hindoe, kampen, Nepal, paradijs, veganist, vervolging, vluchtelingen

Lees ook:

  1. Waarom ons Bruto Nationaal Geluk niet uit Bhutan hoeft te komen
  2. Bhutan: ‘Bruto Nationaal Ongeluk voor 140.000 verzwegen vluchtelingen’
  3. Vluchten uit Tibet wordt steeds moeilijker
  4. Verdere opkomst Peking – Britse belangen in Himalaya in gevaar

Elke dag het BD in je mailbox?

Elke dag sturen we je een overzicht van de nieuwste berichten op het Boeddhistisch Dagblad. Gratis.

Wanneer wil je het overzicht ontvangen?

Lees Interacties

Reacties

  1. Henk van Kalken zegt

    10 maart 2019 om 10:50

    Ik geloof niet in een scheppende en bestierende monotheïstische God. Maar als ik dat nou wel had gedaan had ik mij goed kunnen voorstellen dat Hij, zittend op Zijn troon, het hoofd steunend in één handpalm over zelfs Buthan de verzuchting had geslaakt: ‘Ik word hier zooo moe van…!’

  2. G.J. Smeets zegt

    10 maart 2019 om 12:20

    “Bhutan is het enige land ter wereld dat koolstofnegatief is […] je kunt het voelen als je ademt.”

    Aldus die veganistische chef kok.

    Wat een onzin CO2. De CO2 concentratie in de atmosfeer is bij Bhutan dezelfde als overal ter wereld namelijk ruim 400 ppm (parts per million). Bovendien kun je die CO2 bij inademing niet voelen, onmogelijk.

  3. Ruud van Bokhoven zegt

    10 maart 2019 om 12:20

    Hoe mooi is het niet als je het eerste deel leest, hoe de boeddhistische mens eerbied heeft voor alles wat leeft, een waar paradijs van geluk waar ieder mens naar verlang.
    Jammer en triest dat het land ook een achterdeur heeft waar het tegenovergestelde plaats vind en veroorzaakt wordt door diezelfde boeddhisten en zij helaas hetzelfde gedrag vertonen zoals IS met het volk omging. Waar zijn de echte boeddhisten met de gelijkenis van Gautama-Boeddha.

  4. Michael den Hoet zegt

    12 maart 2019 om 09:06

    De beschrijvingen van de Lhotsampa’s die hier te woord komen zijn heel sterk overdreven. Vooral dat met de doodstraf of levenslange gevangenis is flauwekul. De doodstraf is in Bhutan sinds 2004 afgeschaft. Volgens een “Bakground Note: Bhutan” van het U.S. department of State van 2010 leefden er in totaal 86.544 Lhotsampa’s in de vluchtelingencamps in Nepal – en niet 120.000, zoals in jullie bericht word gezegd. Trouwens hebben de Verenigde Staaten sindsdien velen van deze mensen opgenomen. Ook Canada, Australië en Groot-Brittannië hebben samen tienduizenden van de vluchtelingen vanuit Nepal binnengehaald.
    Waarom checken jullie de feiten niet voordat jullie zo een raar bericht plaatsen?
    Voor wie er goed genoeg duits kann – lees dit maar: http://www.buddhismus-heute.de/archive.issue__41.position__18.de.html

Primaire Sidebar

Door:

de redactie

 
Alle artikelen »

Agenda

  • Agenda
  • Geef je activiteit door

Ochtend- of avondeditie

Ochtend- of avondeditie ontvangen

Abonneer je

Elke dag gratis een overzicht van de berichten op het Boeddhistisch Dagblad in je mailbox.
Inschrijven »

Agenda

  • 10 februari 2025
    Zen Spirit studiegroep 'Het verborgen licht'-vanaf 10 februari 2025
  • 9 mei 2025
    Seminar Tenzin Wangyal Rinpoche
  • 12 mei 2025
    Maandagochtend meditatie in Amsterdam-West
  • 13 mei 2025
    Verdiepingsbijeenkomst Hand in hand met de Boeddha
  • 13 mei 2025
    Dinsdagavond op even weken samen mediteren in Almere Buiten
  • 13 mei 2025
    Oude boeddhistische inzichten voor geslaagde moderne relaties
  • 13 mei 2025
    Oude boeddhistische inzichten voor geslaagde moderne relaties
  • 13 mei 2025
    Oude boeddhistische inzichten voor geslaagde moderne relaties
  • bekijk de agenda
  • De werkplaats

    De werkplaats.

    Boeddhistische kunstenaars

    Artikelen en beschrijvingen van en over het werk van boeddhistische kunstenaars. Lezers/kunstenaars kunnen zich ook aanmelden met hun eigen werk.
    lees meer »

    Pakhuis van Verlangen

    In het Boeddhistisch pakhuis van verlangen blijven sommige teksten nog een tijdje op de leestafel liggen.

    Weet jij wat een anker is? Test jezelf!

    Hans van Dam - 2 mei 2025

    Deel 3 van een 5-delig dwaalgesprek over de mystieke roos.

    ‘Het leven zelf is zazen’

    Wim Schrever - 28 april 2025

    De grote tragedie hier in het Westen is dat we onze eigen spirituele traditie zo snel hebben opgegeven en met het badwater -de religie- ook het kind -de spiritualiteit- hebben weggegooid. Terwijl een mens fundamenteel nood heeft aan spiritualiteit, aan zingeving.

    Geschiedenis als wapen deel 1

    Kees Moerbeek - 20 april 2025

    President Vladimir Poetin zei in 2014: ‘Onze collectieve herinnering bepaalt onze cultuur, onze geschiedenis en onze tegenwoordige tijd. En onze toekomst zal worden gevormd aan de hand van onze historische ervaring.’ Hij is het zelf die actief deze herinnering en ervaringen vorm geeft en propageert. Ivo van de Wijdeven schrijft dat in de Sovjettijd er nog werd gegrapt dat het land een zekere toekomst had, maar een onvoorspelbaar verleden. Onder Poetin is Ruslands geschiedenis als in beton gegoten. Er is maar één historische waarheid en deze is verankerd in de grondwet en de Nationale Veiligheidsstrategie.

    Jaloerse goden te slim af – de geschiedenis de baas…?

    gastauteur - 13 april 2025

    Hongersnood in een hermetisch afgesloten kuststrook die onwillekeurig aan de vernietigingskampen van weleer doet denken, besmet met meer dan een zweem van genocide… Regeert Adolf Hitler over zijn graf heen? Want bestaat Israël niet bij diens gratie? Zou zonder die bittere nazi-erfenis Palestina als land van drie monotheïstische religies niet nog gewoon zo heten? Is de grond er niet vervloekt, juist door godsdiensten die, gevoed vanuit één fictieve bron, vervolgens als protestbeweging steeds in chronologische volgorde aan haar voorgangster ontspruiten, waarmee de kiem voor een eeuwigdurende vete om de absolute waarheid is gelegd? En claimt niet elk van deze broeder- of zusterstromingen dat stuk met hun aller bloed doordrenkte aarde, aanvankelijk voor Abrahams JHWH, vervolgens voor Jezus’ Vader en ten slotte voor Allah – drie godheden die, in verbitterde onderlinge jaloezie verwikkeld, strijden niet alleen om religieuze hegemonie, maar ook om de profane en politieke macht?

    Wat is quiëtisme?

    Hans van Dam - 27 maart 2025

    Over het stillen van de wil.

    Meer onder 'pakhuis van verlangen'

    Footer

    Boeddhistisch Dagblad

    over ons

    Recente berichten

    • Guy – dhammazaadjes – Onwetendheid
    • Burgerinitiatief – ‘minister  van vreemdelingenhaat Faber uit ambt zetten’
    • Gedachten over een haiku 36 – Chiyo-ni
    • Ardan – Een boot die waarschijnlijk nooit komt…
    • Het verschil tussen apofatisch spreken en katafatisch spreken

    Reageren

    We vinden het geweldig om reacties op berichten te krijgen en op die manier in contact te komen met lezers, maar wat staan we wel en niet toe op de site?

    Over het BD

    Het Boeddhistisch Dagblad is een onafhankelijk journalistiek webmagazine over boeddhistische thema’s en inzichten.
    Lees ons colofon.

    Zie ook

    • Contact
    • Over ons
    • Columns
    • Reageren op de krantensite

    Het Boeddhistisch Dagblad is een onafhankelijk journalistiek webmagazine over boeddhistische thema’s en inzichten. Lees ons colofon.