Grenzen tellen niet.
non-dualisme
Niets is van zichzelf goed of slecht, dat denk je maar, dacht Shakespeare
Vierenveertig absolute afhankelijkheden.
Tussen kippig en hanig vind je de deur naar non-dualiteit
…
De deur naar non-dualiteit leidt naar dualiteit
Waarin de kosmische grap een deurenkomedie blijkt te zijn.
Tussen stoel en mens vind je de deur naar non-dualiteit
Eenheid is geen zegen, het is geen panacee. Je zit er wel gebeiteld, maar ook in de puree.
De weg-is-weg van het non-dualisme
is de tussenweg van tussenmeester Tussen.
Tussen zoeken en zien vind je de deur naar non-dualiteit
Wat je denkt word je zelf; het narcisme van de navelstaarder.
Tussen scheidslijn en schijnlijn vind je de deur naar non-dualiteit
Een schijn van Werkelijkheid.
Tussen geluk en pech vind je de deur naar non-dualiteit
Van heilzaam onheil en tegenvallende meevallers.
Waarom het Ware Zelf altijd te vroeg juicht
Tussen gefeliciteerd en gecondoleerd vind je de deur naar non-dualiteit.
Zelfs de vragen achter je laten
Over de dwaasheid wijzer te willen worden.
Nog meer kosmische grappen om te huilen
Waarin humor ouder blijkt te zijn dan komkommers.
