Dertig jaar geleden raakte ik in de ban van persoonlijke ontwikkeling. Chögyam Trungpa noemde dat zo treffend ‘spiritueel materialisme’. Als gevolg van de honger naar manieren om mijzelf te kunnen doorgronden overvoedde ik mijzelf met van alles wat er te lezen, te workshoppen en te scholen was. Uiteenlopend van NLP tot Reiki.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (61)
‘Niet denken en niet doen. Want is dat niet de grootste valkuil van de mens. Alleen maar denken en dan doen?
Boeddhistische doeners en denkers, de serie (60)
Wat ik daar heb geleerd is mijn eigen oordelen te zien over mezelf en over anderen. Hoe moeilijk het is om los te laten. Om jezelf te blijven in een groep en daar genoegen mee te nemen en zelfs van te kunnen genieten met heel veel vallen en ook weer opstaan.
Boeddhistische doeners en denkers (59) – de serie
‘Me zo te voelen (goed genoeg) is lastig omdat ik meen dat mijn naasten druk op me uitoefenen het naar hun zin te maken. Ik ben weer geneigd om me aan te passen, zoals ik dat mogelijk mijn hele leven al heb gedaan.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (56)
Na 11 jaar alle stadia te hebben doorlopen moest ik in een dramatische tijd weggegaan en verweesd terug – bijna als vluchteling- naar de markt waar ik niet wou wezen. Vluchteling dus met het vertrouwde land achter mij en de woeste zee voor mij.
Het verhaal van een sterke Tibetaanse vrouw
Ik vind het de moeite waard om het verhaal te vertellen van een vrouw die als kind haar vader verloor, opgroeide als boerendochter in het uiterste oosten van Tibet en een lange weg heeft afgelegd – van het verkopen van boter op de straten van Lhasa en brood in Dharamsala tot het voeren van campagne over de hele wereld voor de vrijlating van haar gevangen genomen echtgenoot.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (54)
Wat je ziet kun je niet meer niet zien. Wanneer het duidelijk is hoe verwoestend de westerse levensstijl is, wanneer duidelijk is hoezeer kreten als groen en duurzaam slechts worden gebruikt als excuus om te blijven doen wat we doen (overconsumeren en overproduceren) en wanneer helder is dat alleen minderen ons verder helpt, wordt mijn verblijf in de natuur steeds ongemakkelijker. Nietsdoen en kiezen voor mijn eigen rust is dan geen zinvolle optie.
De fonkelende edelsteen in je hand
Jouw wezen is het lichaam van de Boeddha. ‘De fonkelende edelsteen ligt in je hand’ is een bekend zen- gezegde. Het symboliseert dat je ware natuur er altijd al is. Hakuin vat het kernachtig samen. Die eerste regel “Alle levende wezens zijn van nature Boeddha’s” is geen poëtische overdrijving, maar het is een stelling, een axioma. Als we dat als ‘waar’ aannemen, dan volgt daaruit dat onze beoefening geen ‘worden’ is, maar gaat het om het ‘herkennen’ van onze ware natuur. Want we zijn al Boeddha’s en in de handeling komt de expressie van onze ware natuur vanzelf tot uitdrukking.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (53)
Dit bracht me meer en meer terug naar mezelf, terug naar dat meisje kijkend naar de vogel die fladdert in de lucht. Door hier mee bezig te zijn werd ik steeds meer dat meisje van toen met een open aandacht en zonder oordeel kijkend naar de wereld om me heen.
Waarom het dagelijks leven in Thailand mij blijft inspireren
Alex Brandt: ‘Tijdens mijn bezoeken aan Thailand valt mij telkens weer op hoe zichtbaar waarden als respect, vriendelijkheid en verdraagzaamheid zijn in het dagelijks leven. Niet alleen in tempels of tijdens religieuze ceremonies, maar juist in kleine dagelijkse ontmoetingen. Als Nederlander kijk ik daar soms met verwondering naar. Niet omdat Thailand een perfect land is, maar omdat de manier waarop veel mensen met elkaar omgaan mij blijft inspireren.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (52)
Ik keek in de spiegel en zag mijzelf niet meer staan, zag een omhulsel waar geen inhoud meer in te vinden was. Waar ben ik…?
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (51)
‘Ik heb geen idee van niets in het bijzonder’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (50) ommekeer
Kris Van Loo: ‘De wereld waarin wij nu verkeren vind ik zeker niet slecht maar zo kan het niet verder meer. De wereld die wij als mens nu gecreëerd hebben, wij met ons bewustzijn gevat in alles wat buiten ons afspeelt, is geen wereld op zich. Vroeger dacht ik van wel, ik moest er toen aan deelnemen om tot zelfexpressie te komen.’
Van Boeddha tot racebaan: een heilige plek in Drakgo wordt door geweld vernietigd
Drakgo County maakt deel uit van het historische Tibet en ligt tegenwoordig in de Tibetaanse Autonome Prefectuur Garzê in de Chinese provincie Sichuan . Een nieuwsbericht uit die regio zou surrealistisch zijn als het niet zo vertrouwd was. Een plek die ooit een torenhoog Boeddhabeeld huisvestte, een plaats van devotie voor de lokale Tibetanen en een herkenningspunt dat van kilometers afstand zichtbaar was, is nu veranderd in een paardenrenbaan. Het beeld zelf werd in december 2021 verwijderd, als onderdeel van een golf die door de regio trok. De Boeddha die ooit buiten stond als openbaar object van devotie, is verplaatst naar de Dukhang van het klooster, de vergaderzaal waar alleen monniken en een beperkt aantal leken het kunnen zien.
Boeddhistische doeners en denkers (49) – leeg van vervulling
Peter de Laat: ‘Ik heb de tijd, ik ben de tijd. En pas zonder die tijd zal het openbaren.
Tot die tijd probeer ik onze fysieke wereld met mijn hart te beleven.’
Het dubbel-leven van Karel Dekkers
Nu ik 75 jaar ben en terugkijk op hoe ik met het leven ben omgegaan is er een groot thema dat steeds terugkeert en tot vandaag de dag problemen geeft. Het speelt mij ook momenteel parten in diverse levenssferen, waaronder het autonome zenuwstelsel, het mentale en het fysieke.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (48)
Bert: ‘Hoewel ik niet streng ben in de boeddhistische leefwijze, zie ik het als een prachtige leidraad om je eigen weg te vinden.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (47)
Annemarie: ‘Het valt me zwaar om een koers te bepalen, stevig te staan, echt de stap te durven maken.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (46)
Paulina: ‘‘Van jongs af aan was ik op zoek naar die ‘onvoorwaardelijke’ liefde.’
Boeddhistische intolerantie: de vervolging van de hindoeïstische minderheid in Bhutan, aangewakkerd door Trump
Ik heb Bhutan zo’n twaalf jaar geleden bezocht. De trektocht was bijna te zwaar voor mijn ouder wordende lichaam (ik was toen 70), maar zeker de moeite waard. De menselijke realiteit die ik daar aantrof, stond echter haaks op de mythologie rond de dominante Vajrayana-cultuur van Bhutan. Ik was getuige van wijdverbreid alcoholisme en een groeiende neiging tot materialisme, vooral onder de door het internet verleidde jongeren.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (45)
Maarten van den Driest: ‘Toch blijft het een raar geloof. Wat me opvalt naast de vele lijstjes is het enerzijds-anderzijds karakter van de geschreven Leer. Enerzijds voortdurend oefenen, anderzijds niet hechten.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (44)
Ronald Boerkoel: ‘Boeddhistische ervaringsdeskundige? Wat is het (echte?) boeddhisme?’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (43) –
Giel Geldof: ‘Eind de jaren negentig ontdekte ik in het Rotterdams Dagblad de column van Ton van Gelder en daarmee de boeken die hij schreef als ‘De Lachende Boeddha’ en zijn ‘Energetisch Werkboek’. Met elastiek en plakband bijeengehouden liggen die nog altijd in mijn nachtkastje.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie 42
Ben Steultjens: ‘Toen ik met mediteren begon voelde dat als thuiskomen. Maar het riep ook vragen op: Wie komt er eigenlijk thuis? En wat is dat thuis precies?’








