Meer dan ooit ben ik dankbaar voor de Dhamma en meditatie. Ik ervaar dat als een ware toevlucht voor moeilijke momenten, toevlucht om weer een evenwicht te kunnen vinden in een stormachtige situatie. Meer dan ooit realiseer ik mij hoe kostbaar het leven van alle wezens is en waarom de Boeddha respect voor het leven als eerste ethische richtlijn heeft voorgesteld, namelijk: Ik neem mij voor om geen enkel levend wezen te doden of te kwetsen.
Geweld doet iets met ons en de ander
Elsbeth Wolf: ‘We denken dat de oorzaak van woede buiten ons ligt; uiterlijke omstandigheden zijn slechts aanleiding. Die zaadjes van woede zijn ooit in onze vroege jeugd in ons geplant toen we afhankelijk waren, weerloos en onvoldoende werden beschermd. De oorzaak van woede ligt in ons. Gevoelens van verdriet, pijn en angst zijn ontstaan door eerdere ervaringen van psychisch geweld, zoals: het afgewezen zijn, niet gewenst zijn geweest, niet gezien of gehoord zijn als kind, door seksueel misbruik, discriminatie, seksisme en vernedering, buitengesloten worden, er niet bij mogen horen, niet mee mogen doen. Het slaat diepe, diepe wonden in ons. Zowel psychisch als fysiek geweld leiden tot opeenhopingen van woede in ons opslagbewustzijn. Zodra die woede wordt getriggerd door iets van buitenaf, komt het tot een explosie. Als we geen zelfbeheersing hebben of de discipline om dit tijdig te stoppen, komt er een keten van geweld op gang.’
The Rights Forum: Broodkruimels als antwoord op genocide
Dit kabinet doet niet wat veel Nederlanders vragen. Peilingen van Ipsos, Motivaction en EenVandaag wijzen uit dat een substantiële meerderheid van de kiezers een rechtvaardiger Palestina-beleid wil, gebaseerd op concrete maatregelen tegen Israël: niet alleen een verbod op handel met de illegale nederzettingen, maar brede economische sancties en een stop op de wapenexport. Dit is, zoals wordt gesuggereerd, niet ‘te radicaal’ of ‘te ingewikkeld’ voor de samenleving, maar voor D66, VVD en CDA – partijen die niet voldoen aan hun verplichtingen onder internationaal recht omdat het ‘te ingewikkeld’ is voor hun coalitieakkoord.
De Boeddha ligt begraven in Antwerpen
Jan de Zutter: ‘Culturele uitwisselingen blijven, net zoals archeologische restanten, vaak lang verborgen onder dikke lagen geschiedenis. Ze worden pas duidelijk na een opgraving, als de buitenste lagen voorzichtig weggeschraapt worden. Op een dag viel ik in onze Antwerpse zendojo bijna van mijn meditatiebankje toen het tot me doordrong dat op exact 500 meter van waar ik zat te mediteren, de botten van de Boeddha bewaard worden.’
De start en ontwikkeling van de stichting Nederlands Boeddhistisch Archief in de periode 2012-2017
De geschiedenis van het Nederlands Boeddhistisch Archief (NBA) is geworteld in een groeiend bewustzijn dat het boeddhistische erfgoed in Nederland, dat zich vanaf 1949 gestaag heeft ontwikkeld, kwetsbaar is. Hoewel het idee voor een centraal archief al in 2010 ontstond tijdens een symposium van de Boeddhistische Unie Nederland (BUN), vond het initiatief in november 2011 een formeel onderkomen als werkgroep binnen de Stichting Vrienden van het Boeddhisme (VvB).
Eeuwige ziel of ontwikkelend karma: wat kunnen we ermee?
Udo Teunis: ‘Ik probeer me vooral vast te houden aan het boeddhistisch-stoïcijns beginsel: laten waar je geen invloed op hebt, je doelbewust inzetten op waar je wel invloed hebt en waar je keuzes een verschil maken, en daarbij een duidelijk beeld van deugden en plichten als richtsnoer nemen. We zijn eigenaar en erfgenaam van onze daden. Hoe die gevolgen van daden overgaan naar een volgend leven, of er ‘iets’, een soort ziel, overblijft en overgaat of dat dit een onbenoembaar proces in de geestelijke dimensie is: we weten het denk ik niet, en vraag is hoeveel steun het ons biedt het te willen weten. Basaal gaat het erom het goede te doen en er dan maar op te vertrouwen dat dat gevolgen zal hebben, zonder daarin te willen sturen of beheersen, dus zonder hechting. Het leven is al moeilijk genoeg.’
Gewoon doorgaan, onversaagd doorgaan!
Rond de jaarwisseling zijn er veel mensen die plannen maken om dingen anders of beter te doen. Juist in deze tijd worden er veel goede voornemens gemaakt. Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit en auteur van het boek Je bent wat je doet heeft er onderzoek naar gedaan. Het nieuwe jaar zegt ze: “voelt als een nieuwe start. Je hebt een schoon, fris gevoel en denkt dat alles weer mogelijk is”. Maar in de meeste gevallen zijn die goede voornemens al na een paar weken verdampt. We schijnen slechts 30% van onze goede voornemens echt uit te voeren. Tekst Elsbeth Wolf.
Onze uniciteit bleek een fictie…
…
Onderricht en beoefening door samen te werken
Spirit holder Frank De Waele Roshi over Zen Peacemakers, in een interview met Diana Vernooij. Frank De Waele: ‘Ik wil ook graag samenwerken met mensen die Bearing Witness retraites organiseren. Van oudsher waren die op de straat en op Auschwitz gericht. Wij hebben het de afgelopen tijd doorgetrokken naar andere plekken: Ruanda, Bosnië, Lampedusa. Dit jaar ging de retraite in Ierland over de structurele verdrukking van ongehuwde moeders en hun kinderen van de afgelopen eeuw.’
De Boeddha van Berenike
In 2022 deden archeologen, die al jaren opgravingen uitvoeren in de Egyptische havenstad Berenike, aan de kust van de Rode Zee, een opmerkelijke ontdekking. Ze vonden er een marmeren beeld van de Boeddha. Het beeld is ongeveer 71 cm hoog en vertoont alle kenmerken van de boeddhistische kunst uit Gandhāra: een stijl die sterk beïnvloed werd door de Griekse beeldhouwkunst, maar tegelijk lokale en religieuze tradities integreerde. Tekst Jan de Zutter.
‘Zij heeft mijn merg’; vrouwen in het oude China
Vandaag staat het leven van vrouwen, nonnen en zenmeesters, uit het oude China centraal en in het verlengde daarvan gaat het over gender. In alle tijden en alle culturen wereldwijd zijn vrouwen buiten de annalen van de geschiedschrijving gehouden. Dat geldt voor alle disciplines, niet alleen voor religie, maar ook voor de kunsten, componisten, schilders, en wetenschappen. Tekst Elsbeth Wolf.
Guangxi: Politie zet traangas in om een tempel met de grond gelijk te maken
Het officiële excuus – de nabijheid van een ringweg – zou grappig zijn als het niet zo tragisch was. China staat vol met gebouwen die veel dichter bij wegen staan dan de Longfu-tempel ooit deed. Maar die gebouwen zijn van projectontwikkelaars, niet van goden. De echte reden is ideologisch. China wordt geteisterd door een golf van massale protesten, met alleen al in december meer dan 30 grootschalige confrontaties. De CCP is nerveus. Haar economische model wankelt, de werkloosheid stijgt en de publieke woede loopt hoog op.
De volgende generatie kijkt verder dan alleen de boeddhistische traditie
Voor jongeren is cultuur of traditie vaak niet langer de reden om zich bij een boeddhistische gemeenschap aan te sluiten. Dat bleek recent tijdens een vergadering van de Boeddhistische Unie Nederland. Een jonge Chinese man gaf aan dat hij, ondanks zijn boeddhistische opvoeding, een persoonlijke en logische motivatie zocht. Zijn observatie werd herkend door een Vietnamese tempelbestuurder: jongeren willen het zelf ervaren en begrijpen. Tekst Richard Wiggers.
Wie is die stille starende vrouw die op de Lelystadse markt om voedsel vraagt?
Bezoekers van de markt in Lelystad hebben het zich misschien wel eens afgevraagd: wie is toch die stille vrouw die urenlang op dezelfde plek blijft staan en starend voor zich uitkijkt? Gekleed in een bruinrood tenue en met kaalgeschoren hoofd is ze een opvallende verschijning. Een verschijning met een verhaal.
Onder het mom van ‘brandveiligheid’ ontheiligen de Chinezen boeddhistische heilige symbolen
Voor Tibetanen zijn gebedsvlaggen niet zomaar stukken stof die in de wind wapperen. Het zijn levende gebeden, verweven met het dagelijks leven, verbonden met voorouders en doordrenkt van spirituele betekenis. Het verbranden ervan is geen ‘veiligheidsmaatregel’. Het is heiligschennis. Een Tibetaan die met de ‘Tibet Times’ sprak, zei het duidelijk: het vernietigen van gebedsvlaggen staat gelijk aan het ontheiligen van de rustplaatsen van voorouders. Een ander wees op het voor de hand liggende: in een droge, rotsachtige regio is het aansteken van vlaggen eerder een oorzaak van brand dan een preventieve maatregel. Maar wanneer de staat vastbesloten is om het geloof uit te roeien, is gezond verstand het eerste slachtoffer.
Het theater van gehoorzaamheid: 30 jaar valse Panchen Lama
De timing is bewust gekozen. De wereldwijd gerespecteerde Dalai Lama is inmiddels negentig jaar oud. Zijn uiteindelijke overlijden zal aanleiding geven tot de zoektocht naar zijn reïncarnatie, een proces dat in de Tibetaanse traditie als heilig wordt beschouwd. De herdenking van de Panchen Lama door Peking is een repetitie voor het hoofdprogramma: de bewering dat alleen de Communistische Partij kan beslissen wie de volgende Dalai Lama zal zijn.
Palestijns journalist Mariam Barghouti: ‘We willen niet één staat of twee staten, we willen de Levant terug’
Mariam Barghouti: ‘Het meest opvallende is de intensiteit van alles wat er gebeurt. Ik denk niet dat mensen beseffen hoezeer de Israëli’s zich gesterkt voelen. Niet alleen het leger, de milities, maar Israël als geheel, als samenleving. Het is zó gewelddadig op de Westelijke Jordaanoever – het is een weerspiegeling van Gaza vóór de genocide. Het is een openluchtgevangenis en een laboratorium om hun wapens op ons te testen.’
China arresteert Tibetaanse onderwijzer Dorje Tenzin en sluit zijn school
De laatste klap in de campagne om de Tibetaanse religie en identiteit uit te wissen, sluit een van de weinige onafhankelijke Tibetaanse taalscholen in Golog. Tekst Bitter Winter.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie 83
Het boeddhisme heeft mijn leven veranderd. En deels zelfs gered.
‘Wat je niet weet is het enige dat je weet’
Sinds mensenheugenis is de eindejaarperiode een tijd van bezinning. De zon is op haar diepste punt gekomen. Bij de volgende equinox[1], bij de midwinter zonnewende begint ze weer in de richting van de evenaar te klimmen. De komende drie weken zitten we in de donkerste tijd van het jaar en we verlangen naar het moment dat de zon weer iedere dag iets langer onze dagen gaat verlichten. Van oudsher werden rond de equinox in alle culturen van Noord Europa lichtfeesten gevierd. Die lichtfeesten markeerden het verlangen naar een nieuwe lente en het nieuwe licht. Het kerstfeest is ook een feest van het licht; de datum correspondeert met de datum van de zonnewende op de antieke Romeinse kalender. De kerstboom is feitelijk een erfenis uit die tijd. Hij groeide uit tot het symbool van het kerstfeest, een overblijfsel uit de voorchristelijke tijd. In onze tijd is de kerststal uit de meeste huizen verdwenen, maar er zijn steeds grotere kerstbomen voor in de plaats gekomen. Tekst Elsbeth Wolf.
Gerechtshof – hulp bij zelfdoding blijft verboden
De NVVE heeft met teleurstelling kennisgenomen van de uitspraak van het gerechtshof Den Haag in het hoger beroep dat de Coöperatie Laatste Wil (CLW) en 29 individuele mede-eisers hadden aangespannen tegen de staat. Het hof volgt in zijn uitspraak het oordeel van de rechtbank in 2022: hulp bieden bij zelfdoding blijft verboden. Het is aan de wetgever daar verandering in aan te brengen. De NVVE roept de politiek op daar werk van te maken.
Dubbele moraal in het Westen: als gerechtigheid een geografisch privilege wordt
Rita Baroud is een Palestijnse journalist en Safe Haven Fellow aan het NIAS. Ze komt uit Gaza en leeft momenteel in ballingschap in Amsterdam. In essays voor The Rights Forum reflecteert ze op hoe Europa omgaat met de genocide, en met haar als overlevende.
Christopher Wilkinson – vertaler van de literatuur van de Grote Perfectie
Ik vertaal de literatuur van de Grote Perfectie, een boeddhistische traditie die zijn wortels heeft in het India van de achtste eeuw van onze jaartelling. De geschriften die ik vertaal, zijn oorspronkelijk in Indiase talen geschreven en ongeveer 1300 jaar geleden in het Tibetaans vertaald. De oorspronkelijke Indiase versies zijn in de loop der tijd verloren gegaan en alles wat we nu nog hebben, zijn de Tibetaanse vertalingen. De Tibetaanse vertalers waren meesters in hun vak en we beschikken nu over uitstekende bronteksten om mee te werken.
Femmianne Bredewold: ‘Laten we ervoor waken dat zorg opnieuw steunt op liefdadigheid’
Gemeenten en zorginstellingen richten hun blik steeds meer op de inzet van familieleden, buren en vrienden bij de langdurige zorg voor ouderen en mensen met een verstandelijke beperking of psychiatrische achtergrond. Laten we hier kritisch naar blijven kijken, bepleit Femmianne Bredewold, bijzonder hoogleraar Samenleven met Verschil in haar oratie ‘Goed Samenleven? Morele spanningen in de langdurige zorg’. En laten we vooral onze lessen trekken uit het verleden en luisteren naar de stemmen van degenen die van deze zorg afhankelijk zijn en hun naasten.
