Ik miste ze al een tijdje, de troep ganzen in mijn wijk. Het waren er een stuk of twintig, wit en grauw. Een leuke familie, ze deden geen hond kwaad. Ze waggelden over het fietspad, in het gras, soms staken ze over op een zebrapad. Of deden een dutje in het gras. Hun aanwezigheid maakte Bunkerstad landelijk, leefbaar ook. Af en toe vlogen ze. Ze waren een met de buurt. Gakkend. Negen jaar geleden door de gemeente Bunkerstad daar uitgezet.

Mijn vrienden onderaan de Bunker.

Nu zijn ze weg, opgepakt door een boswachter van Bunkerstad. Het gerucht ging dat ze zijn vergast, maar dat blijkt niet waar te zijn. De dieren zijn gedeporteerd naar een opvang in Stolwijk, waar ze levend, met de nadruk op levend worden verkocht, zegt een woordvoerder van Bunkerstad. Wat er daarna met mijn vrienden gebeurt is ongewis.

Het schijnt dat rollatorrijders geklaagd hadden over de ganzenpoep aan hun wielen. Dat ze daardoor zijn weggehaald. Mag ik me beklagen over die rollatorrijders die in supermarkten van geen wijken weten, mij over de voeten en tegen de hielen rijden zonder dat ik ze een mep mag verkopen. Of ze eens goed aan mag rijden met een winkelwagentje. De terreurrollers. Laatst hingen er VIJF in een groepje te vergaderen bij de kaasafdeling van een supermarkt, blokkeerden ze die afdeling en kwam ik thuis met een vleeskroket. Zo’n invloed hebben ze op mijn leven.

Green, green. Ik mag geen krachttermen meer gebruiken van mijn vriendin, ze raakt er door verstoord. Dus zeg ik green green als ik er de ziekte in heb. Als ik drie keer green zeg ben ik woedend. Vertoornd!

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef,  de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij  corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen.

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Categorieën: Columns en Joop Hoek Tags: ganzen, Ommoord, opgepakt, Rotterdam, en Stolwijk 

3 reacties op Het jaar 2017 – de tweehonderdentweeenveertigste dag – ganzen

  1. Arrisina schreef:

    Oh wat jammer!
    Ik geniet ook altijd zo van die dieren.
    Probeer ze aub terug te krijgen zodat er niet een precedent ontstaat en we allemaal onze ganzen kwijt raken of nog erger..
    Sterkte en bedankt.

  2. Michel Ball schreef:

    Beste Joop, Ik word in maart 71 en ook ik erger me vreselijk aan veel rollatorrijders. Niet alle rollatorrijders. Niet de dynamische rollatorrijders, maar die sleurders die hangouderen, misschien wel mijn voorland. Ik vrees met grote vreze dat ik over een jaar of tien, maar misschien ook eerder, tot zo’n ding veroordeeld ben. “What a drag it is getting old” (Rolling Stones) Hou vol Joop, het wordt vast beter !

    • Joop Ha Hoek schreef:

      Met de hielen gaat het al wat beter, de voeten vertonen nog diepe wielsporen. Moedig voorwaarts Michel.

Menu