Het jaar 2024 – dag 199 – vierdaagsetweedag

Vandaag liepen de sanghaleden, onder wie ik, de tweede dag van de Nijmeegse Vierdaagse. Het was erg warm maar we hielden vol, er waren geen uitvallers of blaren door te prikken. We brachten afgelopen nacht door in een aantal tenten in de vorm van stoepa’s. Dat trok wel bekijks. En ook dat we in bruine, zwarte, gele en oranje pijen en kleding met de stroom mee liepen. We zijn een paar keer door de politie staande gehouden en ondervraagd. Of we van de Taliban waren? Nee, zeiden we, we zijn boeddhisten. Twee van de politiemensen die ons staande hielden waren ook lid van een sangha, zeiden ze. We mochten door.

Ik was vroeger een getraind hardloper maar nu de gewrichten wat stijver zijn door de artrose is de vaart er wel uit, kan ik zeggen. Moedig voorwaarts, zeggen mijn meelopers.

Tijdens het lopen dacht ik veel aan de vader van de moeder van onze kinderen, Toon, die in Grave is geboren. De Graaf, zei hij, als hij Grave bedoelde. Hij liep ook meerdere malen de Vierdaagse, maar is als rooms-katholiek nooit door de politie staande gehouden. Het wordt tijd dat er weer een boeddhistische omroep komt, om onze achtergrond meer te belichten.

Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts.

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak,  woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren.  Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.