Dansen met je Ego vanuit je stiltepunt

Het proces waarin je je steeds bewuster wordt van je stiltepunt is een avontuurlijke reis naar binnen. Door je steeds meer bewust te worden waarom je dingen doet, wat je motiveert, hoe je reageert op wat er om je heen gebeurt en hoe je gedachten gestuurd worden, ga je steeds meer zien hoe je Ego met je speelt en dat je kunt kiezen of je wilt meespelen of niet. Met dat inzicht merk je dat je steeds minder meegaat met de waan van de dag, de emoties van het moment of de paniek van de omstandigheden. Steeds minder laat je je meeslepen omdat je sterker verbonden raakt met je stiltepunt.

Je wordt je bewust van de verschillende en wisselende rollen die je speelt in het leven, terwijl je tegelijkertijd weet dat je die rollen niet bent. Op die manier gebruik je je Ego als gereedschap om te kunnen functioneren onder diverse omstandigheden. Je bent niet meer een slachtoffer. Je wordt niet meer gemanipuleerd.

Je Ego is niet meer de baas. Je bent een vrij mens.

Op deze manier dans je met je Ego vanuit je stiltepunt dat steeds sterker wordt. Juist omdat je niet meer onderuit gehaald wordt door je identiteiten, kun je de vereiste rollen met verve en een grote innerlijke rust spelen. Of je kunt ze uitbundig dansen, vol enthousiasme. Je leeft van blijspel tot treurspel terwijl je stiltepunt niet geraakt wordt. Zelfs bij hevige emoties keer je terug naar je stiltepunt dat onbewogen blijft. Het is je grote IK en dat is onkwetsbaar.

Je grote IK is als de grootste diepte van de Oceaan waar het altijd rustig en stil is en dat niet wordt verstoord door de golven aan de oppervlakte, ook al razen daar stormen en orkanen. Je gaat het leven zien als een groot spel. Een toneelstuk of een film waarin je zelf de hoofdrol speelt. Sommige mensen vergelijken het leven met een stripverhaal. Elke dag een nieuw plaatje. Of zelfs elk uur, elke minuut, elke seconde een nieuwe tekening. Dat helpt je om te relativeren en te zien dat alles tijdelijk is.