Het jaar 2019 – dag 283 – nepzit

Zo af en toe kom ik ze nog tegen, de ex-leden van de boeddhistische sangha die ik ooit bezocht. Leuke, gewone mensen. De sangha is jaren geleden opgeheven en zelf ben ik tegenwoordig vrijgevestigd. Ik begin zelf nooit over het boeddhisme maar de ex-leden vragen steevast of ik ‘er nog wat aan doe’. Nou ben ik geen boeddhist maar een volger van de leer van de Boeddha. Volgens mij bestaan boeddhisten helemaal niet of niet helemaal. Dus ik kan bevestigen dat ik volgens het achtvoudige pad van de Boeddha, mijn grote vriend, probeer te leven. Niet jatten, liegen, onder invloed raken en spreken, gewoon een net mens zijn en de geest trainen. In het nu leven.

Zelf beginnen de ex-leden mij meestal uit te leggen dat ze er a) niks meer aan doen dat ze b) nu een ander leven leiden c) er geen tijd meer voor hebben d) de sangha is opgeheven en waarom zouden ze er in hun eentje mee doorgaan e) zo af en toe nog zitten (mediteren) of f) voor hun moeder of oma moeten zorgen. Of ze zijn er gewoon mee gestopt.

De mooiste uitleg vind ik die van een meditatievriendin die zegt het boeddhisme nog wel te beoefenen maar dat met loopmeditatie praktiseert. Dat is niet te controleren als je dat al zou willen. Ik denk dat ze me niet wil teleurstellen maar ik weet zeker dat ‘ze er niks meer aan doet’. Laatst zei ze tegen mij weer een keertje gebogen te hebben, sinds lange tijd. Een ander zei wel heel erg terug te verlangen naar de sangria, hij bedoelde sangha. Ben je aan de zuip, vroeg ik hem?

Zo vult mijn kring zich met ex-boeddhisten. Het is hetzelfde als met heroïnegebruikers- dat aantal blijft ook vrijwel gelijk. Er gaan eraan dood en anderen treden toe tot dat gebruikersgilde.

Ik vind het boeddhisme niks om over te praten of uit te leggen of je het nog wel of niet doet. Ik vind het wel mooi overigens dat die mensen van het pad- de middenweg zijn. Op een gegeven moment moet je zelf je leven leiden en niet bij je ouders of de Boeddha blijven hangen.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak,  woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of te twijfelen aan het nu.