Het was afgelopen week groot nieuws, zelfs het NOS-journaal besteedde er aandacht aan. Het was het personeel van het safaripark Beekse Bergen in Hilvarenbeek toch gelukt om de vier weken geleden uit het park ontsnapte 4-jarige kuifmangabey aap te vangen. Er waren vangkooien opgesteld in het gebied van honderd hectare waarin de vrijgevochten aap nu leefde, met verse groenten en zo waar apen van houden. En de aap trapte erin.
Ik deelde de blijdschap van het parkpersoneel helemaal niet, vond het jammert dat het dier, dat ik de naam Anand(aap) had gegeven, weer naar zijn detentiekamp terug moest. Een maand geleden ontsnapte hij door een gracht rond het apeneiland – Alcatraz – over te zwemmen, tegen de stroom in, zeg maar, en in de omgeving van het park, in een bosrijke omgeving met voldoende beschutting en eten een nieuw leven op te bouwen. Op beelden zag je hoe gelukkig Anand(aap) leek te zijn na zijn bevrijding.
Je gunde het zijn soortgenoten ook om de gracht over te zwemmen en hem gezelschap te houden in het gastvrije Brabantse land. Houdoe.
Ik vraag me af: van wie zijn apen eigenlijk? Mag je die zomaar gevangen houden en als ze de weg naar hun vrijheid vinden weer gevangen nemen? Slaafgemaakten?
De boodschap is ook duidelijk: pas als mensen op met het binnentreden van vangkooien, winkelketens, foute organisaties, voor je het weet zit je er levenslang gevangen. En kijk kritisch naar onze controleurs, de staat is je grootste vijand. Wie controleert die controleurs?
