Soms raak je onverwacht in gesprek met iemand. Zomaar op straat. Voor een tuinhekje, op een bankje in het park, op een muurtje op het perron van een treinstation. Het kan overal gebeuren.
“Weet je,” zegt buurman. “Ze zeuren altijd. Dit zijn huurhuizen. Dat betekent dat de huizen niet van de mensen zijn die erin wonen, maar van de verhuurder. Als ie niks doet, beginnen de huurders te zeuren dat ie niks doet en als ie wel wat doet zeuren ze dat ie wat doet. Het is nooit goed of het deugt niet.”
De aanleiding van zijn verzuchting is het schoonspuiten van de gevels met hogedrukspuiten. Van mij had dat niet gehoeven, want ik had niet eens in de gaten dat ze smerig waren, maar ik zie nu wel dat de bakstenen er nu wat frisser uitzien. De buren verderop hebben alleen gemopperd over al het water dat over hun stoepjes is gespoeld.
“Als het regent spoelt er ook water over de stoepjes,” gaat buurman verder.
“Alleen niet met hogedruk,” zeg ik.
“Nee, moest er nog bij komen.”
“Hoe bedoel je?” Ik ken mijn buurman en probeer hem uit de tent te lokken. Als hij eenmaal op dreef is, is hij nauwelijks nog te stoppen. Hij haalt diep adem en gaat inderdaad helemaal los: “Als de regen met te veel kracht naar beneden komt, spat de modder uit de tuintjes natuurlijk weer te hoog op en dan zitten de muren weer onder. En als de muren weer onder zitten, moeten die lui met hun spuiten weer komen. Dan krijg je een viezie-euze cirkel en blijven ze eindeloos doorzeuren. En dan …”
“De wereld gaat aan gezeur ten onder…” merk ik gelaten op.
“Die gaat toch wel ten onder…” Het klinkt stellig.
“Dan valt er niks meer te zeuren…”
“O vast wel. Dan gaan al die zeurkousen hierboven bij onze Lieve Heer verder zeuren tot ie er dol van wordt en van arremoe weer een nieuwe wereld schept waar Hij ze allemaal op zet zodat Hij tenminste van het gezeur af is.” Buurman grijnst. “Maar mij hoor je niet zeuren… “
“Nee, jij wilt natuurlijk die hele hemel voor jou alleen.”
“Lekker rustig…” zucht buurman. Een gelukzalige glimlach verschijnt. “Ook geen harpjes, geen gezang, geen lofprijzingen…”
“En geen hogedrukspuiten”.
“Niks mis met hogedrukspuiten… begin jij nou ook al te zeuren?”
Geef een reactie