Ik rijd door Rotterdam en zie aan lantaarnpalen borden met slogans van politieke partijen die op 18 maart meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen in deze stad. Ik zie een bord van Leefbaar Rotterdam met de tekst: Rotterdammers eerst.
Ik voel me Rotterdammer, weliswaar met Fries bloed in de aderen, de Hoeken kwamen ooit uit Brandwijk en nog langer geleden stam ik af van Franse voorouders. Ik woon in deze stad, met veel plezier overigens. Mijn vader, grootvader en andere familieleden maakten deze stad groot door hun werk in de haven en daar ben ik best wel een beetje trots op. Zelf was ik als journalist actief in zogeheten arbeiderswijken, zoals het Oude Westen en maakte daar kennis met Rotterdammers die niet de achternaam Janssen of De Groot hadden en in zogenaamde pensions werden ondergebracht en uitgebuit. En kwam ik op voor hun rechten. Samen met Nellie Soetens van het comité Pro Gastarbeider.
Mijn vader was opleider in de haven en had contact met arbeiders die een andere achternaam hadden dan Janssen of De Groot. Ze kwamen bij ons thuis vaak een bakkie doen toen ik decennia geleden een kind van twaalf was. En brachten soms hun echtgenotes mee. Zo maakte ik kennis met deze mensen, hun gewoontes en wensen en leefomstandigheden die niet Janssen of De Groot heetten. Gewone mensen, Rotterdammers ook. Wij kenden geen wij en zij. Hadden respect voor elkaar.
Wat bedoelt Leefbaar Rotterdam met Rotterdammers eerst? Uitsluiten, buitensluiten?
Grondwet, artikel 1.
Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
Ik zeg met een kleine variatie: Allen die zich in Rotterdam bevinden, worden in gelijke mate behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
