In een zogenoemde volksbuurt in Rotterdam hangt deze tekst aan een gevel van een gebouw:
De Omgeving van de Mens is de Medemens
Jules Deelder
Acht woorden die aangeven zoals het is, zoals de dichter het beleeft. Medemens, wat een mooie maar ook al te vaak vergeten typering.
In hartje Rotterdam werd deze passende dichtregel van de jubilerende J.A. Deelder in 2011 gerealiseerd en door hemzelf op gepaste wijze onthuld. Als aucteur, zoals hij zichzelf noemt, was Jules Deelder naast dichter en schrijver een performende auteur die gelezen, gezien en gehoord moet, mag of kan worden.
‘De Omgeving van de Mens is de Medemens’ werd uitgevoerd in blauw neon en hangt dan ook helemaal op zijn plek; als eerbetoon van Rotterdam aan hem, onze Rotterdamse stadsheld en nachtburgemeester, dichtbij zijn huis en in het aardedonker van de nacht op z’n mooist.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Geef een reactie