Dit is een zeer gewaagd moment in december 1958, een foto genomen in de hal van een zeer christelijke school met de bijbel waar ik als zoon van een communist, een socialistische moeder en een marxistische broer zes jaar lang de schooldag begon met het zingen van psalmen en gezangen en het bestuderen van bijbelteksten. Ik moet mezelf verbeteren, het is nu een gewaagd moment, voor ik het weet zou ik activisten van KickOut Zwarte Piet op mijn nek krijgen. Toen niet, Piet mocht gewoon zwart zijn. Eigenlijk is het wel gek dat op een gereformeerde school met de Bijbel het Sinterklaasfeest werd gevierd. Was de goedheiligman niet een rooms-katholieke bisschop? Ik weet nog goed hoe mijn moeder mij hielp met het maken van baard en pruik en de mijter. Waarom ik als Sint verkleed was weet ik niet meer, immers de echter Sint met Zwarte Piet zou de klassen afgaan. Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht. Ap, mijn vriendje als de kleine Zwarte Piet en ik hadden onze ronde al gemaakt toen we gevraagd werden op de foto te gaan met de echte Zwarte Piet. Snel weer de mijter opgezet (mijn haar steekt er nog onderuit) en op de foto.
Overigens, zes jaar lang psalmen en gezangen en bijbelteksten opdreunen, hebben geen effect gehad. Hein Thijssen, de RK pastor over wie we regelmatig berichten, zei dat God een implantaat was. Zelfs dat wil ik niet overnemen, ik ben helemaal blanco. Ontwaakt, verworpenen der aarde…
Een tweede overigens: het is nu tijd voor de Russische bevolking om dictator Poetin te verjagen. Als miljoenen Russen na de dood van Aleksej Navalny zich massaal tegen hem keren en dat blijven doen de komende tijd is het gedaan met ‘m. Het verzet, de berechting en het terechtstellen van de Roemeense dictator Ceauçescu en diens vrouw is daar een goed voorbeeld van. In een paar dagen was het gedaan met de twee.
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
