Ik was met mijn vriendin de kleindochter van een zeevisser/dochter van een palingroker en transporteur, bij Bos vishandel in Bunkerstad  een gebakken visje wezen eten en kwam vervolgens op straat een kennis en kunstschilder in dezelfde persoon tegen. Hoe gaat het, vroeg ik hem. Heel goed, sprak de kennis, ik ben spullen voor de homobar aan het verzamelen. Wat leuk, antwoordde ik, lukt het een beetje? Het gaat, zei de kennis.

Waar is de homobar, vroeg ik, mijn zoon is ook homoseksueel dus ik ken die etablissementen  wel een beetje. Homobar, vroeg de man, rommelmarkt zal je bedoelen. Ik had het verkeerd verstaan nadat ik een paar weken geleden aan één oor zo doof als een blinde vink ben geworden op een familiefeestje waar een diskjockey 130 decibel harde muziek draaide.

Waar is de rommelmarkt, vroeg ik. In Hoek van Holland, zei de kennis. Ik ken Hoek van Holland goed omdat mijn zus en zwager daar lange tijd een tweede huis hadden. Ga je ook je schilderijen te koop zetten, vroeg ik. Nee, daar heb ik andere kanalen voor. De kennis maakt enorme schilderijen, de een nog bizarder dan de andere. Sommige erg angstaanjagend, ik vind ze wel mooi.

Schilder je wel eens op straat in de stad, het straatleven. Mensen?  Nee, zei de kunstschilder, daar heb je een vergunning voor nodig. Ga eens op een vrijdagmiddag naar de stadsmeditatie bij de Grote Kerk in Rotterdam, daar zitten ze allemaal met hun ogen dicht en kunnen je niet zien als je schildert. En ze murmelen ook muh muh rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr. De schilder begon ook te murmelen voordat hij zich uit de voeten maakte.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of er kruipt een poes op je hoofd. Of te twijfelen aan het nu. Of gepensioneerde uitvreter te worden.

Categorieën: Joop Hoek, Columns
Tags: , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

1 reactie op Het jaar 2019 – dag 214 – homobar

  1. Roni Klinkhamer schreef:

    Ze murmurren Murphy, in de hoop dat ze die fantastische romans, Murphy Slaughter en/of Murphy’s Laughter op de rommelmarkt kunnen vinden.
    Dat dacht ik niet hoor. Je kunt ze nog wel bestellen, gewoon, bij de reguliere boekwinkel.
    Het derde en laatste boek uit de serie, Murphy Slaw, komt binnenkort uit, weer bij Uitgeverij In de Knipscheer.
    Als schrijfster van de romans kan ik ze van harte aanbevelen: MurMurMurMurMurMurMur…
    Dank voor je inspirerende stukjes.

Menu