Sinds de laatste maanden van vorig jaar zijn 8 actievoerders van Palestine Action in het VK in hongerstaking gegaan: Qesser Zuhrah, Amu Gib, Heba Muraisi, Jon Cink, Teuta Hoxha, Kamran Ahmed, Muhammad Umer Khalid, en Lewi Chiaramello, tegen de wijze waarop zij behandeld worden door het Britse rechtssysteem, in protest tegen de aanhoudende betrokkenheid van westerse bedrijven en overheden bij de Israëlische militaire industrie, en de gevolgen daarvan voor de Palestijnse bevolking.
Hun actie is vreedzaam, maar uiterst ingrijpend, en vormt een laatste middel om gehoord te worden nu politieke en maatschappelijke kanalen structureel tekortschieten. Heba Muraisi, Kamran Ahmad en Lewi Chiaramello zijn op dit moment de drie actieve hongerstakers. Heba Muraisi kan niet meer spreken, heeft moeite adem te halen en verwacht zeer spoedig te zullen overlijden. Kamran Ahmad heeft ernstige hartklachten en kan nauwelijks nog horen. Lewi Chiaramello heeft diabetes type 1, en eet om de dag niet. Heba is sinds 3 november 2025 in hongerstaking, en daarmee nog langer dan voormalig Britse hongerstaker Bobby Sands.
Een groep VN-experts onder wie Gina Romero, de speciale VN-rapporteur voor het recht op vrijheid van vreedzame vergadering en vereniging, en Francesca Albanese, de speciale VN-rapporteur voor de bezette Palestijnse gebieden hebben een verklaring uitgebracht waarin zij hun ernstige zorgen uitten over de behandeling van de groep.
Dit is een deel van de verklaring van de VN-experts:
“Een hongerstaking is vaak een laatste redmiddel voor mensen die menen dat hun recht om te protesteren en op een doeltreffend rechtsmiddel is uitgeput. De zorgplicht van de staat ten aanzien van hongerstakers wordt daardoor vergroot, niet verminderd.”
“De autoriteiten moeten zorgen voor tijdige toegang tot spoedeisende en ziekenhuiszorg wanneer dit medisch noodzakelijk is, zich onthouden van handelingen die kunnen neerkomen op druk of vergelding, en de medische ethiek respecteren.”
Amnesty UK roept minister David Lammy op om onmiddellijk actie te ondernemen om een tragedie te voorkomen. Heba Muraisi en Kamran Ahmed zijn al langdurig in hongerstaking en verkeren in levensgevaar. Het is cruciaal dat er direct een hoge ambtenaar in gesprek gaat met hun juridische vertegenwoordigers. Er moet nu worden gezorgd voor toegang tot advocaten, contact met familie en dringende medische zorg. Het voortduren van disproportionele en onderdrukkende detentieomstandigheden is onacceptabel. Amnesty roept de Britse regering op om:
- communicatie met juridische vertegenwoordigers te garanderen;
- passend contact met familie te waarborgen;
- dringende en passende medische zorg te bieden.
Ondanks de ernst van deze hongerstaking blijft berichtgeving in Nederland zeer beperkt. Dat staat in schril contrast met de grote maatschappelijke relevantie van de kwestie: Nederlandse en Europese belangen, mensenrechten, de grenzen van protest en de persoonlijke offers die activisten bereid zijn te brengen.
Journalistieke aandacht is van groot belang:
- om transparantie te bieden over de redenen en eisen van de hongerstakers;
- om het publieke debat over Nederlandse betrokkenheid bij de oorlog in Gaza te voeden;
- en om te laten zien wat er gebeurt met burgers, wanneer protest wordt genegeerd of gecriminaliseerd.
Het vrije demonstratierecht staat onder druk. De Britse overheid ageert, zoals het destijds deed, 40 jaar geleden. Toen werden Bobby Sands en zijn mede politieke gevangenen ook genegeerd. Het gaat hier om mensenlevens en fundamentele vragen over rechtvaardigheid en verantwoordelijkheid.
Geef een reactie