Goooodmorning! boeddhisten in de Lage Landen – 30 december 2015

Onze Kloosterbunker is in niets te herkennen als een plek waar dagelijks het Boeddhistisch Dagblad wordt samengesteld. Naast de deur hangt zelfs een truttig cijferbordje met bloemetjes op gebakken tegeltjes dat doet vermoeden dat in de Bunker een stokoud vrouwtje woont. Wij, van de redactie, zijn erg schuw. Als we twee mensen bij mekaar zien, noemen we dat al een volksoploop die we liever mijden. Maar gisteren besloten we ons bloot te geven en de buurt uit te nodigen voor het meezingen van een door ons zelf bedachte sutta ‘Is geluk overal?’ in onze Kloosterbunker. We hingen een rolposter aan de gevel met de tekst: ‘Zing met ons mee als je geluk zoekt, koffie is gratis’. Achtenveertig mensen die we niet eerder ontmoet hadden kwamen er op af. Een bont gezelschap, van alles en iedereen wat.

De chef redactie sprak ze toe en zette uiteen wat de bedoeling was. De sutta zou 108 keer gereciteerd worden. Wat is dat, gereciteerd, vroeg er een. Is er nog koffie, vroeg de ander. Sutta, nooit van gehoord, is dat er een met een elektrische motor?, vroeg weer een ander. Mond houden en zitten, zei de chef. Hij hing de mala om zijn nek en telde af. Drie, twee, een en nul. Hij sloeg drie keer met de houten knuppel op de klankschaal en riep: start. Uit 54 kelen klonk ‘Is geluk overal?’ Wat mooi en ontroerend. Na een half uur was het reciteren voorbij en zag iedereen er gelukkig uit. De chef opende de deur van het balkon om wat frisse lucht toe te laten in de inmiddels benauwde Kloosterbunker.

‘Daar is hij, daar is hij’, klonk het. Door het anti-duiven net keek de chef naar beneden, waar een menigte van wel duizend man zich had verzameld. Halleluja, halleluja, klonk het uit honderden kelen. ‘Daar is hij, de Chef. Kom tot ons.’ De chef raakte in shock, schuw als hij is en wars van verering. ‘Ga naar huis, en…’ bijna had hij toegevoegd ‘vermenigvuldig je’.  Hij herstelde zich snel. ‘Ga, naar huis en verspreid de boodschap van het geluk’. De menigte: ‘Halleluja, geluk, geluk’. Ze begonnen te dansen en de ME maakte er met de lange wapenstok korte metten mee. De agenten zagen er gelukkig uit.