Een vriend liet me onlangs een haiku lezen die gemaakt was met behulp van AI. Hij wilde laten zien wat mogelijk is. Mijn eerste reactie was: “leuk”. Maar er was wat mee. Ik kon er niet de vinger opleggen. Tot ik het zag: het was een mooie haiku, maar het was alleen maar een buitenkant. Ik las er geen diepte in. Als een vrucht met een mooie schil, maar van binnen leeg.
gedachten over een haiku
Gedachten over een haiku 28 – Teishitsu
Ik vind dit een mooie haiku. Heel logisch, natuurkundig gezien. Als de ijslaag op het water smelt en zich opent, wordt hij één met het water. Een observatie, beschreven in een haiku.
Gedachten over een haiku 25 Buson
Moeder en dochter waren zo geschrokken dat ze, overstuur, in huilen uitbarstten. Een wandelende dame die het had zien gebeuren ging naar hen toe en ontfermde zich over de moeder. Twee automobilisten zetten hun auto aan de kant. Een troostte het meisje, de ander controleerde haar fiets.
Gedachten over een Haiku 24 – anoniem
In deze haiku kan uit de bespiegeling in de eerste twee regels worden opgemaakt dat de dichter in de winter van zijn leven is. Die lijn wordt doorgetrokken naar de vorst in de laatste regel. Maar dat is wel wat voor de hand liggend. Misschien zelfs een ‘westerse’ gedachte. Vanuit onze traditie om poëzie te interpreteren en betekenis te geven aan het geschrevene.
Gedachten over een haiku 17 – Tan Taigi
Taigi was een professionele dichter die veel kennis had van haiku’s. Samen met Buson (1716-1783) zorgde hij voor een opleving van de populariteit van haiku’s in de 18e eeuw.
