Queer is van alle tijden, maar het verhaal begint in het 17de-eeuwse Amsterdam. De tijd waarin het Koninklijk Paleis nog Stadhuis is. Uit bronnen weten we dat de openbare ruimtes (zoals de galerij) diende als geheime ontmoetingsplek waar stiekem werd geflirt en partners elkaar vonden. Vandaag de dag zouden we zeggen dat het een ‘cruising zone’ was. Ook in de naastgelegen kerk vonden geheime ontmoetingen plaats. Van klagende dominees uit die tijd weten we dat ze zich stoorden aan geroezemoes achter de pilaren. Te midden van diezelfde pilaren is straks Queer Amsterdam te zien. Gelegen aan de Dam. Waar in de 18de eeuw mensen veroordeeld werden omdat zij niet voldeden aan de heteroseksuele (of kerkelijke) moraal. Zij vonden hier hun vonnis, van de doodstraf en lijfstraffen tot opsluiting in het Rasp- of Spinhuis. Maar ook de plek waar André van Duin de prestigieuze Nationale 4 mei-toespraak (2021) hield. Over waarom hij normaal gesproken juist herdenkt bij het Homomonument op de Westermarkt; vrijheid is niet vanzelfsprekend.

