In 1999 kwam de in Tibet geboren tulku Dakpa rinpoche voor het eerst op Europese bodem na een onderbreking van zijn zware studie aan het Ngagyur Nyingma College in India. Al snel gaf hij tijdens de weekeinden boeddhistisch onderwijs waarbij hij steeds meer Finnen ontmoette – die afkomstig zijn uit een grotendeels seculiere, liberale, vrijdenkende cultuur – die meer wilden weten over het boeddhisme.
Veel Finnen waren geïnteresseerd in de dharma en ze vroegen hem om langer te blijven en voortdurend les te geven. In die tijd waren er geen permanent verblijvende boeddhistische leraren in Finland dus hij bleef terugkeren, ontmoette steeds meer mensen en zijn activiteiten groeiden.
Tulku Dakpa Rinpoche werd in 1975 en werd door Mindrolling Trichen rinpoche (1930-2008) erkend als de derde incarnatie van Gegong Rogza Sonam Palge rinpoche, een mystieke en vereerde emanatie van Vajrapani. Vanaf 2005 begon hij regelmatig Finland te bezoeken nadat hij zijn negenjarige monastieke studies had afgerond. Hij verbleef er elk jaar zes maanden en verdeelde zijn tijd tussen Scandinavië en India. In 2008 richtte Dakpa het Danakosha Dharma Center op, maar pas in 2016 kochten hij en zijn aanhangers een landhuis om als gemeenschapscentrum te dienen. Tot op heden is dit het enige traditionele Tibetaanse boeddhistische centrum in Finland.
Dakpa zegt verschillende boeddhistische tradities te hebben ontmoet: Chinees, Vietnamees, Thais, Birmaans, Zen. Als we het over de woorden van de Boeddha hebben, hebben we hetzelfde begrip, meent hij. Alle religies streven naar mededogen, liefdevolle vriendelijkheid, en de enige verschillen liggen in de methoden en de manier waarop ze zich uitdrukken.
Toch zijn de verschillen tussen Tibetaanse en Finse studenten van de dharma een belangrijk gegeven. Tibetanen hebben van oudsher vertrouwen in de Boeddha, dharma en sangha. Westerlingen bestuderen de boeddhistische filosofie en lezen veel boeken, verwerven veel kennis, maar hun geloof en toewijding aan de drie juwelen is niet sterk. Sommige Tibetanen, ook al beweren ze dat ze geen boeddhisten zijn, houden in hen sterke hoop en geloof in de Boeddhaharma. In het Westen vinden zelfs mensen die beweren boeddhist te zijn het moeilijk om het vertrouwen in de Boeddhadharma te wekken dat hen in staat stelt om ideeën zoals de accumulatie van verdienste of het pad van verlichting serieus te nemen, zegt Dakpa.
