De wankelmoedige zoektocht naar een onwankelbare autoriteit. Zesde van zeven teksten over het hoofd versus het hart.
Beste Hans,
Niet-weten spreekt me erg aan. Er is geen andere wijsheid dan de Wijsheid van het Hart. Het Hart is de toegangspoort tot het Ene.
Beste Renske,
Het hart is de toegangspoort tot het vaatstelsel. Dat het dat woordloos weet en nooit vergeet is de wijsheid van het hart. Dat er geen andere wijsheid zou zijn dan deze lijkt mij een dwaasheid van het hoofd.
Renske: Met het Hart bedoel ik het Gevoel, de Intuïtie, de Liefde, in tegenstelling tot de mind, het ego, het instinct.
Hans: De Liefde is de toegangspoort tot het Ene?
Renske: Het Ene is Liefde en Liefde is het Ene.
Hans: En haat dan?
Renske: Het Ene is ook haat.
Hans: Liefde is het Ene, het Ene is ook haat, dus Liefde is ook haat?
Renske: Alles is één.
Hans: En jij dan?
Renske: Ik is een droom. Echte Vrijheid is vrij zijn van de persoon.
Hans: Zeker weten dat vrij zijn van de persoon niet de volgende droom is?
Renske: De persoon is een illusie, er is alleen de Werkelijkheid.
Hans: Wijsheid, het Ene, het Gevoel, de Intuïtie, de Liefde, Vrijheid, de Werkelijkheid – je lijkt wel woorddronken.
Renske: Allemaal namen voor het Hart.
Hans: Wist je dat verslaving aan hoofdletters endemisch is onder zoekers? Het heet capitalisme, naar het Franse capital (hoofdletter), naar het Latijnse capitalis (van het hoofd). In de volgende versie van de Agnostic Systems Manual zal het op mijn voorspraak capitalitis heten (capital + -itis), zonder hoofdletter.
Renske: Jij volgt toch ook de Wijsheid van het Hart? Waar zou jij je als agnost anders op moeten verlaten?
Hans: Persoonlijk heb ik niet kunnen vaststellen dat mijn hart een betrouwbaarder raadgever is dan mijn hoofd, mijn water, de Enkhuizer Almanak, het vele of het ene. Mijn innerlijke goeroe is al net zo inconsistent gebleken als mijn grote teen, mijn hoofdchakra, mijn onderbuik en mijn nulmeridiaan. Ook ondervind ik onoverkomelijke problemen bij het vaststellen van de verschillen tussen gevoelens en gedachten, tussen het instinct, de intuïtie en de rede, tussen de mind en het hart, tussen het ego en het zelf, tussen mezelf en de ander en noem maar op. Voor mij is het allemaal spaghetti, woordenbrij, lettervermicelli. Hoe zou ik me dan kunnen verlaten op het ene en niet op het andere? En als ik me helemaal op het Ene moet verlaten, wat verlaat zich dan waarop? Het Ene op het Ene? Wat betekent dat nog?
Renske: Je moet toch ergens op afgaan.
Hans: Alleen als je ergens naartoe wilt.
Renske: Jij gelooft niet in de wijsheid van het Hart.
Hans: Is dat een vraag of een constatering?
Renske: Een… vraag.
Hans: Zolang je heilig gelooft in de wijsheid van het hart zit je daarin vast. Zolang je heilig gelooft in de wijsheid van het hoofd zit je daarin vast. Zolang je heilig gelooft in wat dan ook zit je daarin vast.
Renske: Wat als je nergens meer in vastzit?
Hans: Dan hoef je er ook geen woorden meer aan vuil te maken.
Renske: Ben je dan vrij?
Hans: Daar hoef je dan ook geen woorden meer aan vuil te maken.
Renske: Wat is vrijheid volgens jou?
Hans: Zolang je je afvraagt wat vrijheid is zit je gevangen in de vraag.
Renske: Is vrijheid een illusie?
Hans: Zolang je gelooft dat vrijheid een illusie is zit je gevangen in een antwoord.
Renske: Wat als je gelooft dat de persoon een illusie is?
Hans: Dan zit je daarin vast.
Renske: Vroeger geloofde ik dat ik Renske was.
Hans: Toen zat je daarin vast.
Renske: Tegenwoordig weet ik beter.
Hans: Dan zit je daarin vast.
Renske: Wat als je weigert om nog iets te geloven?
Hans: Dan zit je daarin vast.
Renske: Nu weet ik het helemaal niet meer.
Hans: Mooi zo.
Renske: Hoezo?
Hans: Niet-weten spreekt me erg aan, zei je toch?
Renske: Verdraaid.
Hans: Pas maar op dat je er niet in vast komt te zitten.
