Derde van zeven teksten over het hoofd versus het hart.
Babs: Heb jij weleens gehoord van het Werk van Byron Katie?
Hans: Niet-weten is meer een soort Pensioen.
Babs: Geen vijfentwintig principes maar vier vragen bij iedere gedachte die je dwarszit: 1. Is het waar? 2. Kun je dat wel weten? 3. Wat gebeurt er als je dat gelooft? 4. Wie zou je zijn zonder die gedachte?
Hans: Wie zou je zijn zonder het Werk?
Babs: Niet Byron Katie.
Hans: En waarom zou je je beperken tot gedachten die je dwarszitten?
Babs: Omdat je daar last van hebt.
Hans: Van gedachten die je geruststellen of opwinden kun je ook goed last hebben.
Babs: Wat voor gedachten?
Hans: Typische Byron Katie gedachten zoals ‘Mijn geluk is niet afhankelijk van andermans geluk.’ ‘Alles wat er gebeurt is de wil van God.’ ‘Liefde is wat wij zijn zonder verhaal.’ ‘De lakmoesproef voor zelfrealisatie is een constante staat van dankbaarheid.’ ‘De realiteit is altijd vriendelijker dan je gedachten erover.’ ‘Het laatste verhaal – God is alles, God is goed.’ ‘De wereld waarin je leeft is voor honderd procent je eigen verantwoordelijkheid.’ ‘Vrijheid is nooit een moment van angst, woede of verdriet meemaken.’ ‘Alles komt precies op tijd.’
Babs: Mooi toch?
Hans: Maar zijn ze wel waar? Kun je dat wel weten? Wat gebeurt er als je dat gelooft? Wie zou je zijn zonder die gedachten?
Babs: Het Werk is een combinatie van cognitieve therapie en spiritualiteit. Onder dat laatste verstaat Byron Katie de voor het denken onbereikbare horizon van niet-weten waarin onze gedachten en onze persoonlijke wijsheid ingebed liggen.
Hans: Voor mij is niet-weten geen voor het denken onbereikbare horizon; het is een denken dat zichzelf hier en nu tegen het licht houdt, en doorziet.
Babs: Wat is volgens jou de onbereikbare horizon?
Hans: Wijsheid is de onbereikbare horizon. Je blijft er maar op aflopen zonder ooit dichterbij te komen.
Babs: Hè? Volgens Byron Katie is niet-weten de onbereikbare horizon. Jij keert het helemaal om.
Hans: Het hangt ervan af waar je staat en welke kant je opkijkt. Ik sta midden in het niet-weten, dus voor mij is weten de onbereikbare horizon. Zie je dat onooglijke stipje in het verdwijnpunt aan de einder?
Babs: Ik zie niets.
Hans: Nou, ik ook niet.
Babs: Wat is dat voor stipje?
Hans: Je persoonlijke wijsheid.
Verder lezen: Byron Katie voor nitwits
