Poortloze Poort 38.9 – Vraagstaart

Monnik: Kent u die van de os die niet met zijn staart door het hek kon?

Meester: Hou op, schei uit.

Monnik: Waarvoor staat die staart?

Meester: Wedden dat jij me dat haarfijn uit kunt leggen?

Monnik: Ik dacht voor het ego. Of voor het beest in de mens. Of voor de mens in de boeddha. Of voor het conceptuele denken. Of voor de leegte die nog achtergelaten moet worden nadat je de vorm hebt doorzien. Of voor de laatste vraag die zelfs in de hoogste wijsheid onbeantwoord blijft. Of voor de blinde vlekken en conditioneringen waarvan zelfs de volmaakt verlichte niet vrij is. Of…

Meester: Ja?

Monnik: Er was nog iets…

Meester: Daar kun je donder op zeggen.

Monnik: Donder op.

Meester: Ziezo.

Monnik: Dat lucht op.

Meester: Zei de os en liet zijn staart zakken.

Monnik: Waarvoor staat die staart volgens u?

Meester: Voor de staart, zou ik zeggen.

Monnik: Symbolisch, bedoel ik.

Meester: Voor de kop dan maar.

Monnik: En die kop?

Meester: Voor de kont natuurlijk.

Monnik: Serieus?

Meester: Voor de onbedwingbare neiging vragen te stellen.

Monnik: Is dat alles?

Meester: Voor de onbedwingbare neiging antwoord te geven.

Monnik: Aha.

Meester: Voor de onbedwingbare neiging koans op te geven.

Monnik: Hoor wie het zegt.

Meester: Voor de onbedwingbare neiging koans op te lossen.

Monnik: Het waren anders niet mijn oplossingen, hoor.

Meester: Ik was er al bang voor.

Monnik: Ze zijn stuk voor stuk afkomstig van gerenommeerde zenmeesters.

Meester: Daar heb je het al.

Monnik: Wat?

Meester: Niets helpt.

Monnik: Nee, u dan.

Meester: Wie?

Monnik: U speculeert er ook op los.

Meester: Met de nadruk op los.

Monnik: O, ik weet het alweer.

Meester: Zie je wel…

Monnik: Volgens mij staat de staart voor het leven van alledag dat overblijft als het dualistische denken voorgoed bedwongen is.

Meester: Niets helpt.