‘In Rotterdam spreken we Nederlands.’ Ik zag de tekst in een flits toen ik vanuit  de BD-redactie Rotterdam inreed. De tekst was op een grote poster gedrukt en opgehangen aan een lantaarnpaal. De ondertekenaar was de VVD, de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. Ik schrok van de tekst, er kwamen ongemakkelijke gevoelens bij me boven. De tekst is natuurlijk onzinnig. Rotterdam is een wereldstad, een internationale havenstad. Waar zakenlui Engels, Frans, Duits, Japans, Russisch en Chinees spreken. Dat weet de ontwerper van de tekst ook wel. Dus de slogan ‘In Rotterdam wordt…’ is bedacht voor een andere groep mensen, zeg maar de volksmensen. Die worden geacht Nederlands te spreken en geen Turks en Marokkaans, Fries, Limburgs en Achterhoeks. En ook dat is maar betrekkelijk. Want als een alleen Turkssprekende rijke zakenman in deze havenstad zijn geld komt deponeren, zal er niemand zijn  die zegt: scheer je weg, ik kan je niet verstaan. Dan wordt het vertaalbureau de Toren van Babylon gebeld om razendsnel een tolk/vertaler te leveren. Geld spreekt geen Nederlands.

Dus daar zat ik met dat ongemakkelijke gevoel in mijn auto. Het vervelende ventje, het stemmetje in mijn hoofd, dook er gelijk bovenop. Racisme, discriminatie, onrecht, schreeuwde het in mijn oor. Ik bleef er kalm onder, kan me niet voorstellen dat de Volkspartij het zo bedoeld had. Ik stelde me voor dat de democraten het zo voor ogen had: we zetten alle financiële middelen in om mensen Nederlands te laten leren, zodat ze meer kansen krijgen om te groeien. Dat zou mooi zijn.

Cartoon In Rotterdam spreken we Nederlands maart 2014

Maar dat vervelende ventje, gek op kicken, bleef zich maar roeren. Het is racisme, Joop Ha. En ineens kwam dat beeld bij mij boven. Uit een ver verleden, maar nog altijd actueel. Ik zal een jaar of vier geweest zijn en zat met mijn moeder in een Rotterdamse tram. Ik geloof dat het lijn 22 was. Dat was altijd leuk, zeker in die tijd. De tram had een balkon en een conducteur die met een metalen kassa met schuifjes voor zijn buik geld incasseerde en soms ook teruggaf. Hij scheurde na betaling van een blokje een kaartje af en maakte een praatje met de passagiers. Piepend en knarsend reed de stad zich voorbij. En opeens zag ik hem, een gitzwarte man, in die tram. Ik had nog nooit in mijn jonge leventje een niet-blanke man gezien. Er waren er niet veel, in die tijd, in die stad. Het was fascinerend. Mijn moeder, geen moslim maar wel met een hoofddoekje om, dat was zo zo lang geleden al,  merkte mijn fascinatie op. Ze keek naar mij, ze keek naar die zwarte man en zei: Hij is net als wij, heeft alleen een andere kleur. Verder zei ze niets, ze was een vrouw van weinig woorden. Het was ook genoeg. Nog nooit in mijn leven heb ik mensen gediscrimineerd om hun huidskleur, aard of geloof. Mijn moeder zou dat niet op prijs hebben gesteld. Haar wijze, compassievolle woorden staan al vanaf mijn vierde in mijn geest gegrift.

Ik ga dit jaar toch maar stemmen. Een keer heb ik het niet gedaan en daar kreeg ik later spijt van. Vroeger werd ik altijd opgewonden als er verkiezingen waren. Op de dag zelf belde ik familie en vrienden om ze aan te sporen te gaan stemmen. En gaf dan gelijk maar een stemadvies. Ik kon in verkiezingstijd door de ramen van mijn huis niet naar buiten kijken. Zoveel politieke posters hingen er tegenaan. Dat is voorbij, ook hier geldt de vergankelijkheid, je mag het ook teleurstelling noemen. Volgende week wandel ik een stembureau binnen, groet de mensen achter de tafel  en stem. In het volle besef dat de kaarten al geschud zijn, maar ook om de democratie levend te houden. Waardoor ik in het openbaar mijn boeddhistische beoefening mag doen en een sangha kiezen waar ik het naar mijn zin heb. Wat een rare poster al niet op kan roepen.

Dit is deel 22 in een serie columns van Joop Hoek.Boeddha Dagobert Duck commercie in het boeddhisme

Moge iedereen gelukkig zijn, ook zonder VVD.

 

 

Categorieën: Columns, Joop Hoek
Tags: , , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

5 reacties op Een jongetje en de zwarte man in de tram

  1. Kees Moerbeek schreef:

    Wat de VVD in deze presteert is nog mild, vergeleken met de oprisping van Geert Wilders. Geef de Drie Vergiften geen stem.
    (link naar het verbaal vergif van Wilders verwijderd, PvB)

    • Nic schreef:

      Kees,

      Het zal voor veel VVD-ers inderdaad een milde prestatie zijn om in Rotterdam Nederlands te praten.

      Aan wat geef je stem met de link in je reactie ?

      Met vriendelijke groet,

  2. Kees Moerbeek schreef:

    Ik geef stem aan mededogen en liefdevolle-vriendelijkheid jegens de volksvertegenwoordiger in kwestie, maar vooral jegens al degenen die hij in het vizier heeft. Onrecht gebeurt namelijk niet alleen in verre landen, zoals in het geval van de Rohingyas in Birma.
    Gate, gate, paragate, parasamgate, bodhi svvaha

    • Paul van Buuren schreef:

      Leve het mededogen. Laten we het gif hier zoveel mogelijk buiten de deur houden.

      • Kees Moerbeek schreef:

        Bericht uit samsara

        Vandaag was ik bij de kapper om de hoek om mijn caviahaar te laten fatsoeneren. Neen, geen wilde haren. Die tijd heb ik gehad, hou ik mezelf voor. Een van de klanten, een hoogbejaarde dame uit mijn Vruchtenbuurt, had een permanentje laten zetten en wachtte op haar hulp, die haar met de auto op zou ophalen.

        Ze had haar jas aangedaan, ging bij het raam van de kapsalon zitten, staarde afwezig naar buiten en pakte een hoofddoekje, om haar permanentje te beschermen.

        Ik weet me nog goed te herinneren dat in mijn jeugd over het hoofddoekje soms nog een plastic kapje ging om het droog te houden als het regende. Mijn moeder deed hetzelfde. Ongetwijfeld kent u Coronation Street ook nog. Daar liep de volkse Ena Sharples (ze had ook Ingrid kunnen heten) de godganse dag met een haarnetje, hoofddoekje of allebei rond in de pub.

        Maar sinds meer dan een decennium is het dragen van een hoofddoekje een teken van vrouwenonderdrukking, -misbruik, -mishandeling en achterlijkheid. Het wordt geassocieerd met eerwraak, steniging van vrouwen en wat al niet meer… Zelfs werd er een geopperd een kopvoddentax te introduceren, want de vervuiler moet immers betalen. Mijn hoogbejaarde oer-Hollandse buurtgenote had een ontheffing kunnen krijgen natuurlijk, want meten met twee maten hoort er natuurlijk ook altijd bij.

        Het is toch eigenlijk boeddha geklaagd en van de ratten besnuffeld dat als een hoogbejaarde dame een hoofddoekje omdoet, dit associaties opwekt aan het jaar in jaar uit geschoffeer van een waterstofperoxide haatkuif, die zichzelf een beter mens acht omdat hij joods-christelijk van cultuur is.

        Beschaamd lachen, zeggen dat hij niet wijs is, schouder ophalen, het waait wel over…., maar het maakt iedereen murw en beledigen, uitschelden en schofferen van heel gewone mensen wordt steeds meer de norm. Drup, drup, drup en langzaam sijpelt het vergif….
        http://www.youtube.com/watch?v=G_0as9pFZ44

Menu