Bestaat er zoiets als een paradijs? Of is het een maakbaar verlangen? In deze essayistische road movie onderzoeken regisseur Mirka Duijn en Nina Spiering het verhaal van Shangri-La: een mythisch paradijs uit de romanklassieker “Lost Horizon” (1933) van de Britse auteur James Hilton.
Hilton baseerde zich op de Tibetaans-boeddhistische mythe van het spirituele koninkrijk Shambhala. En ondanks dat Shangri-la een oorsprong in verhalen heeft, is er sinds eind vorige eeuw een fysieke plek in Tibetaans China voor wiens inwoners dit verhaal als werkelijkheid wordt ervaren. Vanuit een diepgewortelde nieuwsgierigheid naar de maakbaarheid van dromen, reizen Mirka en Nina af naar China. Daar ontdekken ze dat er zich een bedevaartsoord voor toeristen heeft ontpopt. Maar in plaats van antwoorden te krijgen raakt Mirka verstrikt in een web van feit en fictie over het koloniale verleden van de plek.
“Shangri-La, Paradise under construction” illustreert met archief en interviews hoe de inwoners van de plek de gebeurtenissen uit de romanklassieker “Lost Horizon” als onderdeel zien van een echt verleden. Bij vlagen wordt de kijker op het verkeerde been gezet en geconfronteerd met de eigen verlangens en aannames over wat waar en onwaar is. De film toont de wederzijdse invloed van verhalen op de werkelijkheid en laat zien hoe de verhalen en verlangens van toeristen de realiteit kunnen beïnvloeden. Terwijl de westerse bezoekers authenticiteit zien als iets wat ook in de geschiedenis verankerd moet zijn, blijkt op de plek zelf fictie een deel van de werkelijkheid te zijn. Door de vele kanten van het verhaal van Shangri-La te belichten ontstaat een verrassend en complex verhaal, waarin toerisme, de rol van de media en zelfs het documentaire-maken zelf kritisch bevraagd worden.
