Ik kijk nooit naar de promotiefilmpjes van politieke partijen op tv, zet het geluid of de tv uit: veel beloven weinig geven doet de gek in vreugde leven. Maar vorige week vrijdag, zo vlak voor het Journaal van 18.00 uur, op de dag dat het regeerakkoord werd gepresenteerd, ontkwam ik er niet aan door luiheid om de afstandsbediening te beroeren.
Het was een filmpje van D66, Rob Jetten liep door keurige nette Hollandse straten, een bruggetje, al keuvelend over wat er moest gebeuren in onze maatschappij. Wat me opviel was de blankheid (vergeef me het woord) van het filmpje. Er was geen Nederlander van een ooit buitenlandse komaf, geen ongedocumenteerde migrant, geen oude arbeiderswijk -een miljoen mensen leeft in Nederland onder of tegen de armoedegrens en tienduizenden mensen zijn dak-of thuisloos- te zien. Geen ooit allochtoon, nou ja, mogelijk die man met een kalend hoofd en een donker getint meisje. Wit was de norm in het filmpje waarin alleen de molens met draaiende wieken ontbraken. En de vogel van de partij met vrijheid in de naam.
Ik vroeg me bij het zien van het filmpje af: is dit wat D66 wil, een blanke maatschappij. Hoeveel aandacht is er voor de miljoen mensen in onze maatschappij met een migratieachtergrond. Mensen die hier geboren zijn en zich nuttig maken voor onze samenleving. Is dat de democratie die de Democraten66 voorstaan? Een sprookje gemaakt in Hollywood.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Geef een reactie