Ik had al op de knop in de liftkooi omhoog gedrukt en de deur sloot zich toen de deur weer open ging. Mogen we nog mee, zei de jonge vrouw, ik moet naar één, maar hij kan nog geen trappenlopen. En hij is al zo groot, zei ik. Dat is waar, zei de vrouw. Hoe oud is hij, vroeg ik. Zeven maanden, zei de vrouw. Wat is het er voor een, vroeg ik, hij lijkt wel een ijsbeer. De jonge vrouw lachte. Het is een Zwitserse herder, zei de vrouw. Dag hond, zei ik, toen het tweetal uit de lift stapte. Dag meneer, zei de vrouw.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Geef een reactie