Het jaar 2026 – dag 64 – vink en zo

Als mijn oma met mijn opa getrouwd was had ik vanachteren nu Vink geheten, en geen Hoek. En als mijn andere oma niet de brieven van een aanbidder had opgevangen en verdonkermaand had ik (waarschijnlijk) nu Brandse geheten. Begrijpt u het nog?

Mijn oma Sophia, die ik nooit heb gekend omdat ze geruime tijd voor mijn geboorte stierf, was in eerste instantie getrouwd met een zuipschuit. Ze scheidde in 2005 van hem, heel opmerkelijk in het begin van de twintigste eeuw, en begon een relatie met bloemenkweker Jan (Vink) met wie ze vier kinderen kreeg. De twee hadden een mooie relatie maar konden het niet eens worden of en wanneer ze met elkaar zouden trouwen. De kinderen werden gewettigd door de moeder en gingen als Hoek door het leven. Een van hen was mijn vader Frans die met mijn moeder Grietje trouwde. Ze kregen zes kinderen, onder wie ik.

In de tijd dat Grietje verkering kreeg met mijn latere vader, was ook een klassieke violist, ene Brandse verliefd op Grietje. Hij schreef haar vurige liefdesbrieven die door de moeder van Grietje, mijn oma Trui, achterover werden gedrukt en verstopt. Zo wist Grietje niks van de liefde van Brandse voor haar en trouwde ze met Frans. Toen mijn oma Trui, die de brieven had ingepikt, stierf kwamen de brieven- in een oude doos in een dressoir, boven water. In een van die brieven vroeg Brandse zich af waarom de vrouw van wie hij hield, Grietje, nooit op zijn brieven reageerde. Dat kwam dus door oma.

Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak,  woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren.  Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.