Soms heb je het idee dat er geen schot in zit. Dat je niet hoger komt. Je bent alleen, in een kleine ruimte. Er is een schuivend geluid om je heen. Je vraagt je af: gaat het wel goed. Er zit geen beweging in. Tenminste dat denk je. De hele wereld beweegt en jij niet. Hoe zal het zijn als deze situatie voortduurt? Blijf ik staan of zit ik bij de pakken neer?
Het is illusie, de liftdeur opent zich. Veertiende etage, precies goed.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Geef een reactie