Het jaar 2015 was een crisisjaar, zelfs een oorlogsjaar, waardoor de dijken het begaven en vluchtelingen in grote aantallen ons land binnen kwamen. Het leek allemaal uitzichtloos. Door de grote verdeeldheid over de aanpak van dit probleem kon er geen goede oplossing worden bereikt. Daarom denken veel mensen dat een herstel van deze diepgaande crisis niet mogelijk is. Zij vinden dat we gewoon opnieuw moeten beginnen met nieuwe waarden, niet meer met de waarden van bezit en macht, maar met de waarden van zingeving, vriendschap en samenwerking.
Door deze grondwaarden van menselijkheid en rechtvaardigheid is er in het afgelopen jaar toch ook wel iets nieuws gebeurd. In de eerste plaats het succes van de klimaatconferentie waar men uiteindelijk tot een positief resultaat is gekomen. Een eerste stap van wereldomvattende samenwerking.
Ondanks de negatieve geluiden heb ik vooral ook genoten van berichten over opvallende gastvrijheid, die op verschillende plaatsen aan vluchtelingen werd getoond. De ontheemden werden met veel begrip en vriendschap ontvangen. Dat hebben ze in het oorlogsgeweld of door de armoede moeten missen. Het begrip en de warmte die ze in ons land hebben ontmoet was voor velen een verrassende rijkdom. Aan deze gastvrijheid van het hart kan iedereen medewerken, oud en jong, arm en rijk. Ook kinderen kunnen met de verweesde kinderen plezier maken.
Naast de angst en de onzekerheid van de crisis hebben we in 2015 ook rijke momenten met elkaar kunnen beleven. Daar kunnen we met dankbaarheid aan terugdenken. Het geeft ons voldoening als we ook met dankbaarheid afscheid kunnen nemen van 2015 om dan met nieuwe energie aan 2016 te beginnen.
