Het onderhoud was vorige week al aangekondigd door Ziggo- vandaag kwam een monteur kabels inspecteren en eventueel vervangen in het gebouw van de Kloosterbunker om het systeem weer vlekkeloos te laten functioneren, zeg maar onderhoud van beeld (en geluid en mail en telefoon).
Ik begroette de monteur vanmorgen: ‘ Als uw machtige arm het wil staat gansch het raderwerk stil.’ Hij lachte en toen ging de boel op zwart en ontging mij een groot deel van de dag wat er in de wereld gebeurde, de achtergrond van de aanslag op Trump, de blijdschap van het nationale voetbalteam van Spanje met de winst, de weersverwachting en een rechtstreeks uitzending van de onthulling van een monument ter nagedachtenis van onderzoeksjournalist Peter R. de Vries in Amsterdam.
De burgemeester en een goede vriend van de journalist spraken in de uitzending over de betekenis van het werk van De Vries en zijn gedachtengoed. Ik herhaal nu wat ik eerder las in de aankondiging van het programma.
Er zijn vele Peter R. de Vriezen in ons land. Onderzoeksjournalisten die maatschappelijke misstanden blootleggen, denk maar aan de journalisten die de toeslagenaffaire aan het licht brachten. Of het disfunctioneren van overheidsdiensten aan de kaak stellen. En daarover berichten. Aandacht vragen voor bijna vergeten misstanden, journalistieke klokkenluiders.
En voor mensen zorgen, huisvesting en werk regelen, onrecht bestrijden omdat ze dat als journalist mogen en kunnen, zeg maar het eenvoudige journalistieke handwerk. Ze zijn geen directeur van een advocatenkantoor geweest of vertrouwensman van criminelen. Gelukkig ging vandaag het beeld op zwart.
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
