Het was afgelopen zondag goed hommeles in de Kloosterbunker, een sfeer van racisme ook, als ik dat op mag biechten. Angst voor geweld tegen kinderen zelfs. Wat was er aan de hand?
Ik had die dag een behoorlijk aantal kinderen uit de buurt uitgenodigd om in de Kloosterbunker het Sinterklaasfeest te komen vieren. Bij een gespecialiseerd evenementenbureau had ik een Sinterklaas met Piet besteld, met de opmerking van het een veegpiet moest zijn, geen Zwarte Piet. Voor je het weet heb je de rebellen van XR hier voor de deur staan, die hun aandachtsveld en werkgebied flink hebben uitgebreid en nu samen actie voeren met de mensen van Kick-Out-Zwarte-Piet die tegen Zwarte Pieten zijn vanwege het slavenverleden en het knechtzijn. Ik hou daar ook niet van, -hoewel mijn vader met zijn bakkerij lang geleden ook knechten had die het door hem gebakken brood uitventten, vandaar de veegpiet.
Tegen vier uur zouden Sint en Piet arriveren en de kinderen zongen enige tijd ervoor al liedjes zoals Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht…Sorry, ik kon het niet verhinderen.
Er wordt aangebeld, ik open de deur, gelukkig sloot ik de haldeur naar de Kloosterbunker en zie de Sint met een zeer zwarte Zwarte Piet voor de deur staan.
‘Jij komt er niet in,’ zeg ik tegen de zeer zwarte Piet (ZZP), ‘ik heb een veegpiet besteld, doe niet mee aan racisme.’
De ZZP: ‘Ga jij mij soms buitensluiten, bleekscheet, ga je discrimineren. Ik kom uit Kaap Verdië, ben zwart van m’n eige, ben acteur van beroep, en heb een paar koters thuis die ook te vreten motte hebben (Piet komt duidelijk uit Rotterdam). Kom op man, witman, moet ik de politie bellen?’ De ZZP begint tergend langzaam te zingen. ‘Ook al ben ik zwart als roet, ik meen het toch goed…’ en kijkt me doordringend aan.
In de Kloosterbunker zwelt het kindergezang aan, Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht…De Sint voor de voordeur kijkt op z’n horloge en zegt: ‘Nou wat wordt het, eikel, ik ben zo vertrokken hoor, maar je discrimineert als de ziekte.’
Het werd toch nog gezellig in de Kloosterbunker. De kinderen mochten de ZZP aanraken, checken dat hij een zeer echte Zwarte Piet was. En geen slaaf maar een ondernemer. Een man met een gezin. Met een paar koters ‘die ook te vreten motte hebben’.
Tja, de werkelijkheid is toch soms anders dan de rebellen van XR beleven. Na het vertrek van de kinderen en de nep-bisschop en de echte Kaap Verdiaan haalde ik de mala – de boeddhistische ketting met 108 kralen (een soort rozenkrans) uit de keukenla en deed 1088 boeddhistische gebeden, zo emotioneel was ik. Na het drinken van een beker warme chocola en een stukje banketstaaf van Appie knapte ik geestelijk weer op. Dag Sinterklaasje, dag, dag…Wat een middag.
Moge iedereen gezond en vrij zijn en gelukkig, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
