Ik kijk deze week naar afleveringen van een serie over een Amerikaanse detective Bill die het korps heeft verlaten, gepensioneerd is en nu door het leven gaat als privédetective. De serie heet Mr. Mercedes, naar de dader, en is niet platvloers. De detective is groot en zwaar maar heeft een klein hartje. Een soort Dick Advocaat, een mopperkont.
De Mercedesman is gestoord en reed op een dag in op een groepje sollicitanten bij een arbeidsbureau. Veel doden en nog meer gewonden. De detective jaagt op hem maar de jacht duurt lang, anders zou het geen serie zijn.
Op een dag wil de moordenaar, vermomd als rolstoelrijder, in een zaaltje een menigte opblazen maar een jong, autistisch meisje, een aankomende medewerker van de detective, weet dat te verhinderen door de moordenaar bijkans de hersens in te slaan zodat deze ogenschijnlijk hersendood in een ziekenhuis belandt. Tot zo ver het lichamelijke.
De geest van de ogenschijnlijk hersendode is zo sterk dat hij kan binnendringen in de geest van hem verzorgend ziekenhuispersoneel in zijn directe omgeving, de ziekenkamer. Hij manipuleert ze als schijnbaar hersendood en drijft ze de criminaliteit in. Twee ervan overleven het niet.
Ik ging nadenken over de werking en kracht van de geest. Wie heeft er geen voorbeeld van dat, als je iets denkt, projecteert, een ander dat gaat uitvoeren of bespreken? Ik heb genoeg voorbeelden van overdracht, onschuldige, dat wel.
Afgelopen zondag keek ik naar een aflevering van Brainwash waarin een journalist vertelde hoe hij in een psychose was geraakt door een niet goed behandelde medische behandeling, hetgeen hem bijna het leven kostte. Hij vertelde hoe iets hem opdrachten gaf om uit te voeren, de meeste kon hij afhouden, andere voerde hij uit. Hij kon niet anders, werd ertoe gedwongen.
Als politieverslaggever had ik in een klein stadje ooit te maken met gevallen van zelfdoding van jonge mensen. Twee ervan sprongen van het dak van een flat. Anderen, die weerhouden werden, vertelden politie en hulpverleners dat een man met een zwarte cape hen opdracht had gegeven te springen. De man is nooit gevonden, bestond waarschijnlijk niet. De (aspirant) springers waren slachtoffers van massahysterie, dwang. Het binnendringen van de geest, van wie of wat?
Sekteleider Jim Jones werd beschuldigd van seksueel misbruik, hersenspoeling en gedwongen drugsgebruik. Om deze kritiek te ontvluchten stichtte People’s Temple een eigen stad in Guyana: Jonestown. Het leven hier werd volledig gecontroleerd door Jones. Hij sloot zijn volgelingen compleet van de buitenwereld af. Ze pleegden collectief zelfmoord.
Je moet sterk zijn om je geest niet te laten beïnvloeden. Deze week belde ik met T-Mobile om het verlengen van een abonnement te bespreken. Ik had verkeerde informatie doorgegeven en wilde dat rechtzetten. De vrouw die ik aan de lijn kreeg had een bepaalde, als het ware hypnotiserende stam, tenminste dat ervoer ik zo. Ik voldeed niet aan de voorwaarden om korting op mijn abonnement te krijgen, zei ze.
Ik weet niet wat het was, maar wel een kwartier lang hoorde ik ‘geen korting, geen korting’, terwijl mij dat eigenlijk geen sodemieter kon schelen. Ik had het druk, had eigenlijk niet moeten bellen, de dingen een voor een afwerken. Ik observeerde mijn gemoedstoestand, die was zwak, in die mate dat ik ook wel een politieagent juut genoemd had kunnen hebben, als ik met hem of haar in discussie was gegaan om iets onschuldigs. Na het drinken van een kop koffie werd ik weer fris in de kop.
De geest blijft een merkwaardig ventje.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.