Sans is dood, ik heb haar vandaag om 14.14 uur eigenhandig omgebracht. Ze kwam uit Zweden en was zeven jaar bij mij. Ik was het niet van plan maar in de loop van de ochtend besloot ik haar uit haar lijden te verlossen. Ik zag hoe haar lichaam het niet meer aankon, al deed ik nog zo m’n best om haar goed te verzorgen. Ze verbleef op een zonnige plek in de Kloosterbunker, die ik ook wel de ziekenboeg noem. Ze werd geel, had de moed al opgegeven om nog langer door de te gaan. Begin van de middag stak ik haar met een wildschaar neer en sneed haar aan stukken.
Het viel niet mee om Sans te doden, ze was wel mijn lieveling. Door haar lijden leed ik ook. Ik weet niet of ze pijn voelde door het snijden met de schaar. Ik hoop van niet.
De komende dagen ga ik in gesprek met de andere sanseveria’s, vertel ze dat ze niet bang hoeven te zijn. Dat ik geen massamoordenaar ben, dat dit een geval van euthanasie was. Ik hoop dat ze mij de moord op hun zusje vergeven. En door blijven gaan met de lucht te zuiveren in de bunker.
Zaterdag vertel ik het mijn vriendin, de kleindochter van wijlen zeevisser Thijmen. Ik had haar gezegd dat Sans naar een ziekeninrichting zou gaan om weer op te krabbelen. Dat was ik ook van plan. Mijn geest nam daar geen genoegen mee en fluisterde mij het vernietigen in.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of te twijfelen aan het nu.