Deze week werd Facebook-oprichter Mark Zuckerberg door vertegenwoordigers van het EU-parlement gehoord over het schandaal met lekken waardoor de privacygevoelige gegevens van tientallen miljoenen gebruikers van Facebook in verkeerde handen terecht kwam en (mogelijk) werden ingezet om de presidentsverkiezingen in de VS te beïnvloeden. Er zou ook sprake zijn dat dat het geval was met de stemming over de Brexit in het Verenigd Koninkrijk.
Zuckerberg was al eerder door Amerikaanse senatoren gehoord over zijn verwijtbare misstap. In die verhoren bleek het enorme gebrek aan kennis van de verhoorders over moderne digitale media. Het was een beschamende vertoning. In Europa hadden de politici zich wat beter voorbereid en voelden de topman stevig aan de tand. Zuckerberg zei een paar keer sorry, dat hij beter had moeten opletten en controleren en beloofde later nog wat antwoorden te laten geven op gestelde vragen. Opgewekt vertrok hij, het ei en de lege dop.
Wat er in de kern aan de hand is is dat de heer Zuckerberg met een door hem ontworpen auto zonder remmen op de weg is gegaan. Dat kan je de maker en gebruiker van het voertuig verwijten. Een brokkenpiloot. Als er slachtoffers vallen kom je niet weg met sorry zeggen. Dat is er met Facebook aan de hand. Zuckerberg had, alvorens zijn Facebook de wereld in te slingeren, moeten zorgen dat zijn voertuig inbraakvrij was, bestand tegen lekken. En bestuurbaar. Betrouwbaar. Daar hadden de politici hem op moeten aanspreken, een gemiste kans. Justitie moet onderzoeken of er sprake is van verwijtbaar gedrag en de schuldigen straffen. Privacy is een groot goed. Het schenden een misdrijf.
Op een dag worden we wakker en blijft het duister. Dan is Facebook- de vierde macht, de architect van wat wij denken en doen. We weten niet meer wat waar is wat ons wordt gepresenteerd. Dan is het 1984 en valt de nacht. De enorme macht van Facebook moet onmiddellijk met wetgeving worden ingeperkt. Zelf vind ik dat Facebook moet verdwijnen. Vandaag nog.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer.