Zwijgend
de gast, de gastheer,
witte chrysanten
Oshima Ryota (1718-1787)
Van Ryota heb ik al eerder een haiku besproken, in Gedachten over een haiku nr. 38. Het ging toen over de bergkoekoek en over de steeds terugkerende thema’s in Ryota’s werk,, namelijk vergankelijkheid en schoonheid. Die thema’s zijn ook terug te zien in deze haiku, in de vorm van witte chrysanten. De chrysant staat namelijk symbool voor schoonheid en vergankelijkheid. Zij bloeit wanneer andere planten zijn afgestorven.
Esthetiek en stilte. Ook eigenschappen van de chrysant die deze thema’s raken, zoals de ingetogen schoonheid van de verstilde herfst.
Daarnaast staat zij in Aziatische culturen voor geluk, een lang leven en gezondheid. Zij zou geneeskrachtige eigenschappen hebben, bijvoorbeeld als thee.
In haiku’s is de chrysant een seizoenswoord (kigo). Wanneer in een haiku de chrysant genoemd wordt, weet de ervaren Japanse lezer direct dat deze haiku zich afspeelt in de herfst.
In deze haiku van Ryota zitten de gast en de gastheer zwijgend bijeen. Misschien peinzend over en genietend van de witte chrysanten. Als ik woorden zou moeten geven aan de sfeer die uit deze haiku spreekt, zou dat verstilling zijn en schoonheid.
without a word
the guest, the host,
white chrysantsthemumts.
Geen woord te veel. Meesterlijk gedaan door Oshima Ryota.
De Engelse versie staat in ‘HAIKU An Anthology of Japanese Poems’ door Stephen Addis, Fumiko Yamamoto en Akira Yamamoto. De Nederlandse vertaling is van mij.
Geef een reactie