Hoe je je blote onbegrip opwaardeert tot een boeiend object.
‘Het leven is een mysterie, Hans.’
‘Je objectiveert je onbegrip.’
‘Wat?’
‘Je verheft een voorbijgaande ervaring van niet begrijpen tot een tijdloos object met als enige eigenschap dat het zich niet laat begrijpen.’
‘Welk tijdloos object?’
‘Wat jij een mysterie noemt en gelijkstelt aan de hypostase van het leven.’
‘Wat zou jij zeggen om uitdrukking te geven aan een voorbijgaande ervaring van niet begrijpen?’
‘Dat ik er geen chocola van kan maken, bijvoorbeeld.’
‘Alsof chocola geen object is.’
‘Daarom zeg ik dat ik het er niet van kan maken.’
