Een keer in de vijf jaar koop ik nieuwe schoenen in een extra breedtemaat van het merk Bommel. Die schoenen zijn zo sterk en goed dat meer verversen niet nodig is. Het zijn altijd dezelfde- maar dan nieuwe schoenen die ik koop in de kleur bruin met lederen veters. De eerste week na aankoop knellen ze wat tijdens het lopen. Daarna ervaar ik vrijheid.
In huis draag ik nooit schoenen en loop ik op blote voeten, zomer en winter heb ik geen sokken aan.
Mijn schoenen noem ik tempelschoenen omdat ik ze binnen een paar seconden uit kan doen als ik een boeddhistische tempel of gompa binnenga. De veters maak ik nooit los, ze zijn zo gestrikt dat ik de schoenen zonder de veters te beroeren uit kan doen. Ik sta stijf van de artrose- al enkele decennia, dan zijn tempelschoenen ook handig. Ik heb geen schoenenaantrekhaak- of lepel nodig om ze aan te trekken en schiet er zo in.
Een keer ben ik op straat ongewild en onbedoeld op weg naar een bakker waar ze heerlijke tompouces verkopen in de haast of door de regen uit de schoenen geschoten en lag ik als een neerbuigende boeddhistische monnik op het trottoir. En paar mensen schoten mij te hulp. Het viel me op dat deze bodhisattva’s eerst aan mij vroegen of ze me mochten helpen, alvorens mij in de houdgreep te nemen en omhoog te trekken. Zo’n respectvolle houding waardeer ik zeer.
Nu ik in de herfst van mijn leven ben vraag ik me steeds af als ik bij de dealer mijn schoenen koop, of dit het laatste paar zal zijn. Ik laat het de verkoper niet weten, het heeft geen enkele zin om mensen aan het schrikken te brengen en hun voortbestaan te bedreigen.
Overigens wil ik wel kwijt dat van de rechterschoen aan de rechterkant aan de achterzijde het koperen oogje waar de veter doorheen loopt uit het leer wordt gerukt. Elke vijf jaar weer.
Ik heb overigens nog andere paren schoenen van hetzelfde merk. Het een nog mooier dan de andere. Ook zwarte sneakers met rood klittenband. Ik heb ze al aangeboden aan andere levenden maar mijn schoenmaat is te groot voor hen. Zo jammer.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of er kruipt een poes op je hoofd.