Ik las ergens in een mail de zin: ‘Veel plezier en maak mooie herinneringen’. Dat trof mij omdat hieruit de intentie spreekt om goed te doen en het kwade te weren. Mooie herinneringen maken in de snelkookpan van het leven, wie zou dat niet willen. Voor later, of niet later, als je een blij gevoel krijg over iets wat je deed, of juist naliet, dat kan ook.
Sommigen hebben veel mooie herinneringen, wel duizend kilo. Anderen een paar gram, het zat ze zogezegd tegen in het leven. De wens ‘maak mooie herinneringen’ is zo veel omvattend. Die herinneringen deel je met anderen, worden vaak gemaakt met en door anderen. Ze gaan uit van het goede in de mens. Of de intentie om het goede te zien, met een glimlach naar dingen te kijken. Niet te veroordelen, niet oordelen maar de helpende hand uitsteken. Ik sta naast je, vertrouw me maar. Toekomstige herinneringen zijn het grote voertuig, ze houden je in leven. Je zou ze ook karma kunnen noemen.
Elke dag maken we herinneringen door goed te doen. Elke dag maken we herinneringen door naast de pot te piesen. Elke dag beginnen we opnieuw.
In reacties en artikelen in het BD vragen sommige mensen zich af of, als ze in een situatie anders hadden gehandeld, ze de herinneringen hadden kunnen beïnvloeden. Dat de herinneringen mooi genoemd konden worden omdat een huwelijk, een relatie dan mogelijk had voortgeduurd. Waren ze er maar geweest voor hun partner, hadden ze maar geluisterd, hadden ze maar het goede gezien.
Mijn ouders schreven een mooie herinnering toen mijn vader ernstig ziek was en nog maar kort te leven had. Op hun uitnodiging kwam het gezin samen in een pannenkoekenhuis in het Kralingse bos. Het was zijn laatste verjaardag.
Ze hoefden alleen nog maar de weg over te steken, Frans en Grietje, mijn ouders, naar het pannenkoekenrestaurant. Daar stonden ze naast mekaar, zoals ze altijd naast elkaar hadden gestaan toen ze hun eerdere herinneringen maakten.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Geef een reactie