In deze haiku van Ryota zitten de gast en de gastheer zwijgend bijeen. Misschien peinzend over en genietend van de witte chrysanten. Als ik woorden zou moeten geven aan de sfeer die uit deze haiku spreekt, zou dat verstilling zijn en schoonheid.
Oshima Ryōta
Gedachten over een haiku 38 – Ryōta
Het gezang van de bergkoekoek is een aankondiging van de zomer. Tegelijkertijd staat de vogel erom bekend de overledenen met zijn gezang te begeleiden naar de andere wereld. Twee totaal verschillende betekenissen. Heel verwarrend?
