Ik ben het wel gewend dat mensen met een vergiet op het hoofd rondlopen. Mijn ooit schoonmoeder deed dat bijvoorbeeld. Ze zette een kunststof vergiet uit mijn keuken op haar hoofd -want ze zon kan goed branden in het binnenland van Nederland waar ik toen met zijn gezin woonde- en metaal geleid uitstekend. Oma schoonmoeder verstopte zich ook in de struiken in de tuin zodat ik luidkeels moest roepen als ik het vergiet nodig had voor het wassen van de groente. Ze was niet krankjorum maar wilde het kleine kleinkind vermaken. En wat doe je dan? Juist, dan zet je een vergiet op je hoofd en ren je door de tuin.
Ik zou mijn ooit schoonmoeder de grondlegger van de Kerk van het Vliegend Spaghettimonster kunnen noemen. De organisatie was ooit officieel als kerkgenootschap ingeschreven in het register van de Kamer van Koophandel. De kerk houdt diensten in een gebedsruimte –de Mariakapel- in Nijmegen.
Er is natuurlijk niks mis met de verering van het spaghettimonster. Er zijn miljoenen mensen die een vader die ook de zoon is aanbidden zonder dat er enig fysiek bewijs is dat vader/zoon bestaan. Er zijn ook mensen die de Boeddha aanbidden als een god. Ze slaan op trommels en rinkelen met belletjes. Geloof is ook niet op bewijs gestoeld, dus dat is okay. De aanhangers van de Kerk van de Vliegend Spaghettimonster heten pastafarians. De Nederlandse poot van deze kerk is nieuw, maar bestaat in de VS al sinds 2005. Oprichter Bobby Henderson stoorde zich zo aan het godsdienstonderwijs dat hij in 2006 zelfs een spaghetti-evangelie publiceerde.
In The Gospel of the Flying Spaghetti Monster staat onder meer beschreven hoe de mens is ontstaan: een onzichtbaar spaghettimonster creëerde hem in een dronken bui.
Het vergiet is voor pastafarians een ‘religieus symbool’. En dus mag je om religieuze redenen met een vergiet op een officiële foto staan afgebeeld, net als dat met een keppeltje of een hoofddoek mag, vinden ze. Dirk Jan Dijkstra was de aartsbisschop van de Nederlandse tak van de Kerk van het Vliegend Spaghettimonster. Hij wil een identiteitskaart met een foto van een vergiet op zijn hoofd. De gemeente Emmen, waar de bisschop woont, weigert dat.
‘Het vergiet is belangrijk, omdat het voor ons een manier is om onze god te eren en om te laten zien dat we trotse pastafarians zijn’, zegt Dijkstra. In landen als Oostenrijk en Tsjechië lukte het aanhangers wél om met een vergiet op een identiteitsbewijs te staan.
Ik heb een erg groot hoofd, een gewone zonneklep past mij niet. Of een motorhelm, gelukkig heb ik geen motor. Een vergiet wel, maar dat gaat mij te ver.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.