Een schreef is binnen de typografie een dwars geplaatst lijntje of haakje aan het uiteinde van een letter. In het Engels wordt een schreef een serif genoemd. Fonts waarbij de letters schreven bevatten worden ook wel schreeflettertypes genoemd. Heeft een lettertype deze niet, dan spreken we over schreefloos.
De herkomst van de schreef is niet geheel duidelijk. Ze zouden kunnen voortkomen uit letters die in de Romeinse oudheid uit steen werden gehouwen. Deze letters werden meestal eerst met verf op de steen geschilderd, zodat de haakjes afkomstig zouden kunnen zijn van de kwaststrepen aan de pootjes van de letters.
Volgens een andere theorie werden de serifs bewust toegevoegd om de uitgekerfde letters er netter uit te laten zien. Van deze theorie is ook het gezegde ‘over de schreef gaan’ afgeleid.
Sommige politici doen zelfs geen moeite dat te verbergen. Ze prediken vrede maar gooien bommen en granaten. En vernietigen kostbare levens. Wie stopt deze lieden met woord en geschrift, overreding?
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
