De schilder was vorige week hier met zijn maat. Ik dronk een kop koffie met het tweetal. Ik denk dat jij zeeman bent geweest, zei de een. Ik zei dat ik dat niet was geweest. Hoe oud is die klok, vroeg de schilder, wijzend op een Friese stoeltjesklok aan een muur. Ik: zo’n vijftig jaar, van mijn moeder gekregen. Ik heb er eentje uit 1852 maar mijn familie heeft het contact verbroken omdat ik hem wit heb geverfd, omdat hij tegen een donkere muur hangt.
Wat heb je, vroeg ik. Wit geverfd, zei de schilder. Hij was vijftigduizend euro waard maar nu niks meer, zei de schilder. Ik moest vreselijk lachen maar dat vond de schilder niet erg. De andere schilder nam een tweede koekje. De schilder van de klok zei dat hij al 23 uitvaarten achter de rug had- gedurende zijn leven. De laatste was er een van iemand die zo mooi in zijn kist lag, met zelfs de kleur nog op zijn gezicht. De andere schilder nam een derde koekje.
Ik moet hier niks van hebben, zei de andere schilder. Hij was een keer in een villa in Wassenaar aan het werk geweest, waar het spookte. Hij rende hard weg, vertelde hij. De schilder van de klok stond op de closetpot in de wc te schilderen toen zijn gsm rinkelde. Ik ben aan het werk, zei hij. De vrouw aan de andere kant bleef praten. Ik ben aan het werk, zei de schilder, onderwijl het telefoontoestel en de kwast bewegend. Na enkele minuten en tien keer ‘ik ben aan het werk’ verbrak de schilder de verbinding. We zijn klaar, zei de schilder tegen mij, wilt u even de oplevering bekijken.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
zeshin zegt
wat een luie schilder, hij had beter de muur wit kunnen schilderen
Tokai Waanzin(Sjoerd) zegt
Tja, een klok gaat sneller dan 500 briefjes van €100 wit schilderen.
Loslaten blijft een kwestie van kiezen.